Postanowienie WSA w Lublinie z 15 października 2010 r., I SA/Lu 705/10

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych postanawia - odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Wojciech Kręcisz przewodniczący

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. Inspektorat w B. reprezentowany przez Kierownika Inspektoratu w dniu 1 czerwca 2010 r. wniósł do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych na ruchomości stanowiącej własność D. F. Pismem z dnia 9 czerwca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował o odmowie dokonania wnioskowanego wpisu. Uzasadniał, że wymieniona we wniosku ruchomość nie osiąga progowej wartości 11 300 zł. To pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 10 czerwca 2010 r.

W dniu 18 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu) wnioskodawca złożył pismo z dnia 17 czerwca 2010 r. w którym domagał się od Naczelnika Urzędu Skarbowego wydania decyzji w sprawie wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych. Uzasadniał, że dopiero wydanie decyzji w sprawie złożonego wniosku o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych umożliwi wnioskodawcy zweryfikowanie zasadności odmowy wpisu, otworzy drogę do skorzystania ze środków ochrony prawnej.

W piśmie z dnia 24 czerwca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odpowiedział, że odmowa wpisu jest poddana art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a.). Podlega zaskarżeniu na zasadach z art. 52 § 3, art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Wskazał stanowisko prawne w sprawie I SA/Op 210/06. To pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 28 czerwca 2010 r.

W dniu 28 lipca 2010 r. (data stempla krajowego urzędu pocztowego nadania) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. reprezentowany przez Dyrektora wniósł skargę. W treści skargi podał, że jej przedmiotem jest odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Wniósł o wydanie decyzji rozstrzygającej wniosek o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 27 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) ust. 1 należności z tytułu składek są zabezpieczone ustawowym prawem zastawu na wszystkich będących własnością dłużnika oraz stanowiących współwłasność łączną dłużnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych; ust. 2.do zastawu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa (o.p.), dotyczące zastawów skarbowych; ust. 2a zastaw, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się do rejestru zastawów skarbowych prowadzonego na podstawie art. 43 ustawy - Ordynacja podatkowa; ust. 3 wypis z rejestru zastawów, o którym mowa w art. 46 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, wydawany jest na wniosek Zakładu nieodpłatnie.

Instytucja zastawów skarbowych jest unormowana w art. 41 do 46 o.p.

W obowiązującym stanie prawnym wniosek o wpis zastawu do rejestru zastawów skarbowych nie wszczyna postępowania podatkowego z działu IV o.p., podlegającego zakończeniu decyzją w sprawie. Odmowa wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych (tak jak i odmowa wykreślenia wpisu z tego rejestru) z uwagi na wartość przedmiotu zastawu nie podlega rozstrzygnięciu decyzją, bo dla takiej sytuacji art. 41 do 46 o.p. nie przewiduje uprawnienia organu do wydania decyzji.

Odmowa wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych (tak jak i odmowa wykreślenia wpisu z tego rejestru) z uwagi na wartość przedmiotu zastawu jest poddana sądowej kontroli legalności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. (zob. szerzej stanowisko prawne w sprawie I SA/Op 210/06, które należy podzielić i które znajduje pełne odniesienie do oceny prawnej odmowy wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych z uwagi na wartość przedmiotu zastawu). W następstwie podlega zaskarżeniu na zasadach przewidzianych w art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a.

Dokonując oceny prawnej w zakresie dopuszczalności złożonej skargi należy stwierdzić, że przedmiot sądowej kontroli legalności został określony w art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. strona skarżąca ma obowiązek wskazać w skardze zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. To wskazanie wiążąco wyznacza przedmiotowy zakres sądowej kontroli legalności. Skarga jest dopuszczalna jeżeli w wykonaniu obowiązku z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. strona skarżąca wskazuje przedmiot sądowej kontroli legalności z art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a.

W przedstawionych okolicznościach i stanie prawnym strona skarżąca wskazała przedmiot zaskarżenia, którym jest ściśle odpowiedź organu z dnia [...] na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca nie wskazała w skardze, że przedmiotem zaskarżenia jest ściśle odmowa organu wpisu zastawu do rejestru zastawów skarbowych z dnia [...].

Co do zasady nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ta odpowiedź organu stanowi jedynie element szczególnej procedury z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Natomiast odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sama nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w znaczeniu ustawowym, z art. 3 § 2-3 ustawy p.p.s.a.

W tych warunkach skarga ściśle na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 24 czerwca 2010 r. jest niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.

Wskazać przy tym stronie skarżącej należy, iż samo błędne pouczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego zawarte w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, iż stronie "przysługuje prawo wniesienia na niniejszą odpowiedź skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie" nie może – w świetle treści przytoczonych powyżej przepisów prawa - wpływać na treść podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. Strona może jednak skorzystać z instytucji przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przy spełnieniu przesłanek z art. 86 – 87 ustawy p.p.s.a.

W tych okolicznościach mając na względzie powyższe skargę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a należało odrzucić