Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podniósł, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małżonką, utrzymując się wyłącznie z jego emerytury wynoszącej [...] zł brutto. Dalej oświadczył, że ani on ani jego małżonka nie posiadają rachunków bankowych, pojazdów mechanicznych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Dodał, że zamieszkuje w jednym domu z córką, lecz nie pozostaje z nią w jednym gospodarstwie domowym. Sam ponosi opłaty eksploatacyjne.
Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rozpatrując przedmiotowe żądanie referendarz sądowy poddał analizie nie tylko wniosek strony złożony do akt niniejszej sprawy, lecz również dokumenty i oświadczenia złożone do sprawy o sygn. akt I SA/Lu 397/15, jak również treść samego rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd w przedmiocie prawa pomocy w tym postępowaniu. Treść obecnie rozpatrywanego wniosku jednoznacznie bowiem wskazuje, że sytuacja majątkowa i dochodowa skarżącego nie uległa jakiejkolwiek zmianie od czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w ww. sprawie (30 lipca 2015 r.). Mając zatem na uwadze powyższe oraz zasadę ekonomiki procesowej zawartą w art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. zbędnym było wzywanie strony do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń.
Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w takim zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza sądowego okoliczności wskazane przez skarżącego pozwalają stwierdzić, iż spełnione zostały określone w powołanym przepisie przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna i rodzinną skarżącego (niski realny dochód rodziny, brak oszczędności, a także majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania), uprawnia bowiem do uznania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględnienia wymagał również fakt, że z inicjatywy skarżącego przed tutejszym Sądem toczy się kilka innych postępowań w których również zobowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych.
Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.