Uzasadnienie
J. A., powołując się na uprawnienie do reprezentowania spółki A., złożył skargę na odmowę Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydania decyzji rozstrzygającej wniosek spółki z dnia 5 marca 2014 r. Domagał się wydania orzeczenia stwierdzającego naruszenie procedury postępowania kontrolnego i rażące naruszenie prawa materialnego osoby prawnej oraz zakazującego wykonywania egzekucji skierowanej do majątku spółki A. i nakazującego zwrot wszelkiego majątku spółki, jaki został zabrany przez organy egzekucyjne na podstawie decyzji organów kontroli skarbowej. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek, aby korespondencja w sprawie nin. była doręczana jemu na podany adres.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. do J. A., na podany przez niego adres, zostało skierowane pisemne wezwanie do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia oraz do złożenia odpisu KRS skarżącej spółki, z którego będzie wynikał aktualny sposób jej reprezentacji m.in. w postępowaniu sądowym. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz pouczono o rygorze odrzucenia skargi w razie niewykonania wezwania.
Wezwanie zostało doręczone J. A. w dniu 27 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie nie został przedstawiony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego czy też stosownie do okoliczności jeszcze z Rejestru Handlowego, z którego wynikałaby aktualna reprezentacja spółki A., co ma pierwszorzędne znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi (a mianowicie czy skarga została złożona przez osobę aktualnie uprawnioną do działania w imieniu spółki A.). W odpowiedzi na wezwanie sądowe złożony został bowiem odpis z Rejestru Handlowego opatrzony datą 15 września 1998 r. oraz pełnomocnictwo dla J. A. z dnia 25 sierpnia 2014 r.
W tych okolicznościach należy zważyć, że stosownie do art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) m.in. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. osoby powołujące się na prawo do reprezentowania osoby prawnej i działania w jej imieniu w postępowaniu sądowym mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem, składanym przy pierwszej czynności w tym postępowaniu.
Z powyższych unormowań prawnych wynika, w ocenie sądu jednoznacznie, że w niniejszym postępowaniu sądowym obowiązkiem osoby, która powołuje się na legitymację do reprezentowania skarżącej spółki, było przedstawienie żądanego dokumentu, z którego wynikałby aktualny sposób reprezentacji tej spółki i osoby uprawnione do jej sprawowania. W odniesieniu do spółek z o.o. takim dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, ewentualnie jeszcze z Rejestru Handlowego, aktualny na dzień złożenia skargi. Nieprzedstawienie ww. dokumentu jest brakiem formalnym skargi. Strona skarżąca tego braku nie uzupełniła, pomimo prawidłowego wezwania do złożenia stosownego dokumentu, w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkuje zaś odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Trzeba przy tym zaznaczyć, że odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest rygorem obligatoryjnym, od którego ustawodawca nie przewidział wyjątków. W ocenie sądu, błędem byłoby przyjęcie, że może otrzymać prawidłowy bieg skarga, której brak może przecież skutkować zniesieniem postępowania sądowego.
Jednocześnie, skoro nie został wykazany aktualnie obowiązujący sposób reprezentacji skarżącej spółki, nie ma podstaw by oceniać czy J. A. prawidłowo wykonał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia.
W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.