Uzasadnienie
R. W. (skarżący) w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek, o którym mowa, nie został wsparty uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie może być uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem, aby sąd mógł zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a., skarga musi dotyczyć postanowienia, którego wykonanie (zrealizowanie) zmienia sytuację strony skarżącej, a zmiana ta może mieć charakter opisany w tym przepisie. Postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, tj. takie, jak zaskarżone w niniejszej sprawie, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków ani nie nakazuje określonego zachowania. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Wobec tego wstrzymanie jego wykonania na podstawie przywołanego wyżej przepisu nie jest możliwe.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.