Postanowienie WSA w Lublinie z 29 marca 2013 r., I SA/Lu 73/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 29 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. D. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk przewodniczący

Uzasadnienie

K. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Ponieważ skarga, oprócz przedmiotu zaskarżenia (numer, data zaskarżonej decyzji i organ ją wydający) nie zawierała żadnej innej treści, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 lutego 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w 7-dniowym terminie - braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego – pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu, z dnia 5 lutego 2013 r. skarżący został też wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania, o których mowa wyżej, zostały doręczone stronie w sposób prawem przewidziany w dniu 25 lutego 2013 r. (potwierdzenie odbioru k. 16 akt sądowych).

W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 marca 2013 r.

Brak formalny skargi nie został do dnia dzisiejszego uzupełniony.

Wpis od skargi nie został uiszczony.

Strona nie wnioskowała również o przyznanie jej prawa pomocy.

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Przepis art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3.

Przez określenia "naruszenia prawa" oraz "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w pkt 3 przepisu, należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego, przy czym przepis ten nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi byłby spełniony, jeżeli skarżący wskazałby, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. (II OSK 805/10).

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.