Postanowienie WSA w Lublinie z 4 października 2018 r., I SA/Lu 730/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania z dnia 26 kwietnia 2018 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej - odrzucić skargę.

Skład

Przewodnicząca: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer

Uzasadnienie

Pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania z dnia 26 kwietnia 2018 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, argumentując że zakwestionowane przez stronę postanowienie było zaskarżone przez skarżącego zażaleniem rozpatrzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] r. [...] Rozstrzygniecie to także zostało zaskarżone przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

W przypadku skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz.. 800 – dalej "O.p."), to znaczy doszło do złożenia zażalenia do właściwego organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W niniejszej sprawie, skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania z dnia 26 kwietnia 2018 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, które jak wynika z odpowiedzi na skargę było przedmiotem postępowania odwoławczego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Nadto skarżący złożył od rozstrzygnięcia organu wyższej instancji skargę do tutejszego sądu, która został zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Lu 745/18.

Podkreślić należy, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega postanowienie wydane przez organ wyższej instancji, wydane po rozpoznaniu złożonego zażalenia. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia wydane w rezultacie wniesionego zażalenia, odwołania lub ponaglenia, zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 § 1 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 P.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia".

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a orzekł jak sentencji postanowienia.