Uzasadnienie
W sprawie sygn. akt I SA/Lu 434/08 ze skargi J.T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2008r. postanowieniem z dnia 17 września 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił powyższą skargę.
W dniu 14 października 2008r., J. T. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo nazwane "odwołanie – zaskarżenie decyzji" w którym zaskarżyła w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2008r. Do przedmiotowego pisma skarżąca dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w którym wniosła o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2008 r., w związku z korespondencją nadesłaną przez skarżącą do sprawy I SA/Lu 434/08 przesyłką poleconą nadaną w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 października 2008 r. za numerem [...], oraz wobec faktu, iż postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w wymienionej sprawie zakończyło się postanowieniem z dnia 17 września 2008 r., odrzucającym skargę J. T.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]Nr [...] wezwano skarżącą do usunięcia braków pisma z dnia 13 października 2008 r., przez wyjaśnienie, jaki jest procesowy charakter tego pisma (w szczególności, czy jest to ponowna skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...], skarga kasacyjna - na jakie rozstrzygnięcie sądu I instancji, inny środek zaskarżenia, pismo innego rodzaju) w terminie 7 dni, pod rygorem uznania wymienionego pisma jako ponowną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] oraz usunięcia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, nadesłanego w opisanej wyżej korespondencji przez wyjaśnienie, czy wniosek ten złożony został w sprawie I SA/Lu 434/08, czy też związany jest z pismem z dnia 13 października 2008r., w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania wymienionego wniosku, jako związanego z pismem z dnia 13 października 2008r.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącej dnia 4 listopada 2008r. (k.20).
Skarżąca nie ustosunkowała się do powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Sąd, nie negując trudnej sytuacji finansowej skarżącej uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka bezzasadność zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia z uwagi na przesłanki wymienione w art. 58 §1 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie miało miejsce tzw. "doręczenie zastępcze" wezwania do usunięcia braków wniosku z dnia 13 października 2008r. Zasady dokonywania doręczeń reguluje Rozdział 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z jej art. 65 (1 i 2 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy, a do doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z (9 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. - w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym /Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm./, jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia mu zawiadomienia o możliwości jej odbioru we właściwej pocztowej placówce oddawczej, poczta sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Jak wynika z akt sprawy /k.20/ przesyłka z wezwaniem do sprecyzowania wniosku złożonego wraz z pismem z dnia 13 października 2008r., była awizowana dwukrotnie w dniu 27 października 2008 roku i w dniu 4 listopada 2008 roku.
Ponieważ pomimo powtórnego zawiadomienia /powtórnego awiza/ J. T.B. przesyłki nie odebrała, należało zgodnie z powyższym przyjąć, iż doręczenie wezwania zostało dokonane z dniem 4 listopada 2008 roku, co oznacza, iż siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego /tj. od 5 listopada 2008 roku/ upływał z dniem 11 listopada 2008 roku, i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego, strona nie ustosunkowała się do wskazanego wezwania.
Wobec powyższego pismo z dnia 14 października 2008r. potraktowano jako ponowną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odrzucono ją (postanowienie z dnia 13 stycznia 2009r.). Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy należy potraktować jako związany z pismem z dnia 13 października 2008r. tj. ponowną skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...].
Skoro zatem zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, to w przypadku gdy strona złożyła ponownie skargę w sprawie zakończonej prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu I instancji, a Sąd tę skargę odrzucił, należało stosownie do art. 247 p.p.s.a. odmówić przyznania jej prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.