Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca złożyła wniosek z dnia 25 lutego 2008 r., sporządzony na formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z uzasadnienia złożonego wniosku wynikało, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem Z. i kilkumiesięcznym synkiem, rodzina utrzymuje się z pracy dorywczej małżonka skarżącej, za którą otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 400 zł. Z wniosku wynikało też, że małżonkowie posiadają mieszkanie (28 m2) i dom (90m2) oraz dzierżawią gospodarstwo rolne. Cały majątek strony jest "zlicytowany".
Strona nie posiada żadnych oszczędności i jest zadłużona na kwotę 150.000 zł, z tytułu zobowiązań własnych oraz z tytułu udzielonych poręczeń. Skarżąca wskazała, że mąż podejmuje wszelkie prace dorywcze, za drobne prace otrzymuje też od innych ludzi produkty żywnościowe lub niewielkie kwoty pieniężne. J. S. nie podejmuje na razie pracy zarobkowej, z uwagi na wychowywanie kilkumiesięcznego dziecka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, beż uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca J. S. wnosiła o przyznanie pomocy w zakresie całkowitym.
W ocenie Sądu, przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Rodzina skarżącej dysponuje bardzo skromnym budżetem domowym. W ocenie Sądu kwota 400 zł, którą uzyskuje małżonek skarżącej z prac dorywczych, nie jest w stanie zaspokoić nawet elementarnych potrzeb egzystencjalnych 3-osobowej rodziny. Wobec tego przyjąć należało, iż skarżąca nie jest w stanie, dysponując tak niewielkimi środkami finansowymi, zgromadzić jakichkolwiek funduszy na potrzeby prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygniecie oparto na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.