Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 759/13

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę złożoną w dniu 24.04.2013r. przez B. B. – do Rady Gminy, jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi na nieumożliwienie zapoznania się z aktami sprawy znak [...]

Z uzasadnienia powyższego postanowienia oraz akt administracyjnych wynika, że na wniosek B. B. z dnia 16.12.2011r. Wójt Gminy prowadził postępowanie podatkowe w sprawie umorzenia zaległości podatkowych oznaczone numerem [...]. W toku tego postępowania pismem z dnia 21.03.2013r. B. B. zawiadomiony został o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, gdy jednak chciał skorzystać ze wskazanej możliwości okazało się, że nie może zapoznać się z aktami sprawy ze względu na przebywanie pracownika urzędu gminy na urlopie. Na okoliczność tę B.B. złożył do akt stosowną informację z dnia 16.04.2013r. (data pisma).

W dniu 22 kwietnia 2013r. Wójt Gminy wydał decyzję nr [...], odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2011 w łącznej kwocie 1680,06 zł.

W dniu 24.04.2013r. do Urzędu Gminy wpłynęło pismo B. B. datowane 16.04.2013r., nazwane "skarga" i skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym podniósł on, że nie uniemożliwiono mu zapoznania się ze sprawą nr [...]. Pismo to, zgodnie z zawartym w nim wskazaniem, Wójt Gminy przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu..

Postanowieniem z dnia 13 maja 2013r., o którym mowa na wstępie, na podstawie art.231 w związku z art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz.267), zwanego dalej "K.p.a.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę złożoną w dniu 24.04.2013r. przez B. B., o której mowa wyżej, do Rady Gminy, jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi (w postanowienie podano, że skarga dotyczy sprawy znak [...], co uznać należy za oczywistą omyłkę). W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, między innymi, że zgodnie z art.227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skoro zaś zapewnienie możliwości zapoznania się przez strony postępowania z materiałem dowodowym sprawy jest zadaniem organu podatkowego, jakim jest Wójt Gminy, to nienależyte wykonanie tego zadania może być przedmiotem skargi.

Stosownie przy tym do art.229 pkt 3 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta jest rada gminy. Z art.231 K.p.a. wynika zaś, że jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego albo wskazać mu organ właściwy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodało, że w dacie rozpoznawania przez nie przedmiotowej skargi nie toczyło się postępowanie odwoławcze.

W dniu 31.05.2013r. B. B. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pisma nazwane "sprzeciw" ze wskazaniem, że dotyczy ono postanowień [...]z dnia [...]., niezawierające uzasadnienia.

Na wezwanie z dnia 18.06.2013r. do uzupełnienia braków tego pisma B.B. wyjaśnił w piśmie z dnia 9.07.2013r. (data pisma), że jest to skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wobec powyższego w dniu 17.07.2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało przedmiotowe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedziami na skargi i aktami spraw.

Zarządzeniem z dnia 17.07.2013r. w sprawie I SA/Lu 756/13, wniesione jednym pismem skargi zostały rozdzielone na podstawie art.57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", w konsekwencji czego przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest [...], o którym mowa na wstępie.

W odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Na wezwanie do usunięcia braku skargi polegającego na braku jej uzasadnienia skarżący B. B. złożył pismo z dnia 24.09.2013r., w którym stwierdził między innymi, że jego sprawy są załatwiane przewlekle, biurokratycznie, po kilka lat, a wydając decyzję bez umożliwienia skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy Wójt Gminy złamał przepisy Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych precyzują przepisy art.3 § 2 i 3, art.4 i art. 5 p.p.s.a., jak również szczególne przepisy zawarte w innych aktach prawnych. Z powołanego art.3 § 2 p.p.s.a. wynika przy tym, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3 p.p.s.a.).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że kontroli sądów administracyjnych nie została poddana działalność administracji publicznej we wszystkich jej przejawach, a jedynie takie przejawy tej działalności, które przybrały formę jednego z aktów lub czynności wymienionych w przywołanym art.3 § 2 p.p.s.a.

W kontekście powyższego zauważyć należy, że tryb składania i rozpatrywania skarg uregulowany został w przepisach działu VIII K.p.a. (por. też: art.3 § 1 pkt 2 K.p.a.). Z przepisów tych wynika, że:

1. • zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami tego działu (art.221 § 1);
2. • przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art.227);
3. • o tym, czy pismo jest skargą, decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna (art.222);
4. • organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej właściwości (art.223 § 1);
5. • skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia (art.228);
6. • jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 (wyjątek ten nie zachodzi w stanie niniejszej sprawy) - rada gminy (art.229 pkt 3);
7. • jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ (art.231).

Podnieść należy, że z twierdzeń skarżącego nie wynika, aby kwestionował on, że wniesione przez niego w dniu 24.04.2013r. pismo jest skargę, o jakiej mowa w powołanych wyżej przepisach Działu VIII K.p.a. Również z treści tego pisma nie wynika, aby miało ono inny charakter.

Jednocześnie stwierdzić należy, że przekazanie tego pisma organowi właściwemu zgodnie z art.231 w związku z art.229 pkt 3 K.p.a. nie jest żadnym z aktów lub czynności wymienionych w przywołanym wyżej art.3 § 2 p.p.s.a, w szczególności zaś w jego pkt 2 lub 4, zaś z żadnego z przepisów K.p.a. nie wynika, aby na akt taki przysługiwała skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skarga na postanowienie, o którym mowa na wstępie, jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.