Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 października 2012r. skarżąca S. F. wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w kwocie 341 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w terminie do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał S. F. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie doradcy podatkowego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Po wyznaczeniu doradcy podatkowego sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie, pomimo tego, że po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i wpis taki nie był uiszczony (por.: art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.).
Wyrokiem z dnia 15 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art.223 § 2 p.p.s.a., jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę. Natomiast w myśl art.224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie, stosownie do art.230 § 1 i 2 i art.231 zdanie pierwsze p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193 ze zm.), wniesiona skarga podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu w wysokości 341 zł, którą to kwotę, zgodnie z art.214 § 1 p.p.s.a., skarżąca winna była uiścić, bowiem nie została od jej poniesienia zwolniona (por.: art.239 pkt 4 p.p.s.a.).
Jednakże skarżąca należnego wpisu nie uiściła, a Sąd nie wezwał jej do jego uiszczenia i sprawę rozpoznał.
Również w wyroku z dnia 15 marca 2013r. nie nakazano ściągnięcia od skarżącej należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym konieczne stało się orzeczenie o ściągnięciu należnej opłaty sądowej odrębnie wydanym postanowieniem, na podstawie art.224 p.p.s.a.
Dla porządku wyjaśnić w tym miejscu należy, że jeżeli z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów skarżąca nie jest w stanie uiścić opłaty, o której mowa wyżej, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla niej lub jej rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki, może ona złożyć wniosek o zastosowanie jednej z ulg przewidzianych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. Nr 221, poz.2194).
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.