Uzasadnienie
M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości. Wraz ze skargą wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Skarga w rozpatrywanej sprawie została podpisana przez radcę prawnego A. B.. Ponieważ z nadesłanego pełnomocnictwa nie wynikało umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony przez sądem administracyjnym, pełnomocnik został wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego, z którego takie umocowanie będzie wynikało.
W związku z nieuzupełnieniem braków pełnomocnictwa przez pełnomocnika podpisanego pod skargą, tutejszy sąd pominął jego udział w sprawie (zarządzenie z 16 stycznia 2020 r. – k.22) oraz wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do podpisania skargi, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 29 stycznia 2020 r.
Do wezwania skarżący nie ustosunkował się w żaden sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze z.), dalej zwanej p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ponieważ, z uwagi na nienadesłanie stosownego pełnomocnictwa, Sąd pominął udział pełnomocnika w sprawie niniejszej, skarżący został wezwany do podpisania skargi, a siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 5 lutego 2020 r.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Orzeczenie o zwrocie skarżącemu z urzędu uiszczonego przez niego wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.