Uzasadnienie
Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Do wniosku dołączono niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu należącym do ich córki. Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej tworzy jej wynagrodzenie z umowy o pracę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz renta żony w kwocie [...] złotych netto. Miesięczne koszty utrzymania domu wynoszą [...] złotych (koszt opłat za gaz, energię elektryczną, wodę, wywóz nieczystości oraz opłata za radio i telewizor). Strona skarżąca podkreśliła, że posiada rozdzielność majątkową z żoną.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki unormowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga odniesienia sytuacji majątkowej strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości obciążeń finansowych, które jest ona zobowiązana ponieść (por. postanowienie NSA z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt II FZ 536/11 – Lex nr 984602). Wymaga to również ustalenia tego, jak wpływać będzie ponoszenie pełnych kosztów postępowania na możliwość ponoszenia przez stronę wnoszącą o przyznanie prawa pomocy kosztów utrzymania koniecznego.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że poniesienie przez stronę skarżącą wszystkich kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Koszty sądowe w niniejszej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszonego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Miesięczny dochód netto gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych zaś koszty utrzymania domu [...] złotych. Tak więc na wyżywienie i inne niezbędne potrzeby stronie skarżącej i jej małżonce pozostaje kwota [...] złotych. Uszczuplenie tej kwoty o kwotę równą 1/3 części każdej z opłat sądowych (wpisów sądowych i opłat kancelaryjnych) związanych z niniejszym postępowaniem nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej żony. Najwyższa kwota, którą strona skarżąca będzie musiała uiścić tytułem opłat sądowych nie przekroczy bowiem 167 złotych. Referendarz sadowy nie zwolnił strony skarżącej od obowiązku zwrotu wydatków gdyż analiza skargi oraz akt sądowych sprawy nie wykazała, aby strona skarżąca w toku postępowania sądowego wnosiła o przeprowadzenie czynności, z którymi wiązałby się obowiązek zwrotu wydatków. Zatem nie można przyjąć, aby ten obowiązek ciążył w niniejszym postępowaniu na stronie skarżącej.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.