Uzasadnienie
W dniu 6 stycznia 2004 r. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga Agencji s.c na decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., Nr: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc: marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 1997 r.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżący w niniejszej sprawie wnieśli skargę na decyzję organu I instancji. Od decyzji tej przysługiwał im środek odwoławczy przewidziany w art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późno zm.) i jak wynika z akt sprawy strona złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji do Izby Skarbowej w terminie. Decyzją z dnia [...] r., Nr: [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
Zgodnie z art.52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153, poz. 1270), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
Jak wynika z powyższego strona wyczerpała w pełni administracyjny tok instancji, jednakże zaskarżyła do Sądu niewłaściwą decyzję.
W świetle powołanych przepisów przedmiotem skargi mogłaby być jedynie decyzja Izby Skarbowej z dnia [...] r.
Należy uznać zatem, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie była niedopuszczalna, co uzasadnia jej odrzucenie na zasadzie art.58 § l pkt 6 i §3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.