Uzasadnienie
Wnioskami z dnia 10 października 2016 r., złożonymi na urzędowych formularzach, skarżący M. K. – B. i A. B. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosków skarżący podnieśli, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania z uwagi na wysokość uzyskiwanych dochodów, ich wiek i stan zdrowia. Wskazali, że prowadza wspólne gospodarstwo rolne utrzymując się jedynie z emerytury skarżącego w kwocie 1.037 zł netto. Skarżąca jest natomiast osobą bezrobotną (bez prawa do zasiłku) i z uwagi na posiadaną niepełnosprawnością aktualnie nie ma szans na zatrudnienie.
Majątek skarżących stanowi nieruchomość gruntowa zabudowana drewnianym domem o pow. około 100 m2 oraz nieczynną stacją LPG, która nadaje się jedynie do zezłomowania.
Uzyskiwany dochód skarżący przeznaczają na konieczne koszty utrzymania – podatki, składki ZUS, woda, nieczystości, energia, telefon, gaz, które skarżący oszacowali na kwotę 765 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są lub mają ograniczone środki do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania.
Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja finansowa, majątkowa i rodzinna skarżących, tj. wysokość uzyskiwanego dochodu w przeliczeniu na członka rodziny, wysokość wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem oraz brak oszczędności i majątku mogącego przynosić jakiekolwiek dochody. Analiza powyższych elementów wskazuje, że strona skarżąca nie ma środków na wymagane koszty sądowe ani możliwości ich pozyskania. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że będzie w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika.
Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżący zostali w niniejszym postępowaniu sądowym zwolnieni od kosztów sądowych, jak również przyznano im adwokata z urzędu, bez obowiązku ponoszenia przez nich kosztów zastępstwa procesowego. Adwokat ten zostanie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Lublinie, o czym strona zostanie poinformowana.
Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.