Uzasadnienie
7.09.2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...], w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (k-2 akt sprawy). W piśmie tym jako skarżący wskazani zostali K. P. i K. P..
Ponieważ skarga nie jest podpisana przez skarżących, a nadto nie podano w niej wartości przedmiotu zaskarżenia, w pismach z 12.09.2017 r. (k-9,11) każde ze skarżących wezwane zostało do usunięcia braków skargi przez jej podpisanie i określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni. Jednocześnie pouczono skarżących, że niewykonanie wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania zostały doręczone skarżącym 20.09.2017 r. (k-16,17), jednak pozostały bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa natomiast, między innymi, art. 46 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4), oraz art. 215 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że konsekwencją nieusunięcia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie.
Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. skarżących zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej przez nich skargi, tak aby odpowiadała ona wymogom prawa, w tym art. 46 § 1 pkt 4 i art. 215 § 1 p.p.s.a. Jednak, pomimo doręczenia tego wezwania każdemu ze skarżących 20.09.2017 r., braki skargi nie zostały przez nich usunięte. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.