Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wymiaru podatku rolnego za 2013 r. J. W. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o majątku i dochodach, akt sprawy oraz dołączonych przez stronę dokumentów wynika, że skarżący jest osobą samotną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o pow. ok. 100 m2, stanowiącym współwłasność z siostrą i bratem. Jest także współwłaścicielem w 1/3 części gruntu o pow. ok. 3,90 ha fiz., oraz budynków gospodarczych: obory i stodoły. Nie posiada żadnych zasobów finansowych, jest osobą chorą (usztywnienie biodra, deformacja kolana), posiada orzeczoną bezterminowo II grupę inwalidzką wraz z koniecznością częściowej pomocy osób trzecich w czynnościach codziennych. Utrzymuje się ze świadczenia rentowego w kwocie 1448,05 zł miesięcznie. Do stałych miesięcznych kosztów utrzymania skarżący zaliczył opłaty za: wodę (20 zł), wywóz nieczystości (80 zł), opał (300 zł), telefon (80 zł), energię elektryczną (150 zł), gaz (100 zł), leki i inne środki (120 zł), ubezpieczenie budynków i paliwo do motoru (50 zł), buty ortopedyczne (25 zł), papierosy, pomoc w codziennych czynnościach (30 zł).
Postanowieniem z dnia 19 września 2014r. referendarz sądowy tutejszego sądu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
W sprzeciwie skarżący podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez referendarza sądowego. Prawo pomocy powinno być mu przyznane we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Podniósł, że z nałogiem palenia papierosów nikt nie wygrał i nie zaoszczędził, zwłaszcza w jego stanie zdrowia. Nadto nie ponosi kosztów telewizji kablowej, a przedstawiony rachunek dotyczy przystawki do starego telewizora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej: - "ppsa", wskutek wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego traci moc, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez sąd.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu tym podmiotom, które ze względu na swoją trudną sytuację ekonomiczną nie są w stanie uiścić kosztów sądowych. Prawo pomocy stanowi bowiem wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę pełnych kosztów postępowania stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: "ppsa").
Zgodnie z art. 246 § 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym (pkt 1) lub w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie czesiowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z akt sprawy, wynika, że skarżący jest wyłącznym użytkownikiem zajmowanego przez siebie budynku mieszkalnego (którego jest współwłaścicielem w 1/3 części) oraz że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe ponosząc wszystkie koszty jego utrzymania. Łącznie jego wydatki miesięczne to ok. 1000 zł (jak wynika z wypełnionego wniosku PPF). Uzyskuje dochód w postaci renty w kwocie 1448,05 zł. Posiada również 1/3 udziału w majątku odziedziczonym po matce ok. 3,90 ha fiz, w skład którego wchodzą grunty orne oraz grunty zabudowane budynkiem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż sytuacja majątkowa, rodzinna i zdrowotna skarżącego, nie uzasadnia przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący uzyskuje bowiem stały miesięczny dochód w postaci renty, ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe. Nadto nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność zalegania z bieżącymi opłatami (za wyjątkiem podatku rolnego za 2005 i 2006r. na łączną kwotę ok. 125 zł.) Posiada także gospodarstwo rolne, którego jest współwłaścicielem, zatem pomimo złego stanu zdrowia, który Sąd miał na uwadze może uzyskiwać z niego pożytki przez m.in. dzierżawę osobom trzecim.
Zestawiając powyższe z przedstawionymi przez skarżącego wydatkami związanymi z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych, które wynoszą około 1000 zł miesięcznie oraz faktem, iż obecnie przed tutejszym sądem sprawa niniejsza jest jedyną ze skargi skarżącego, sąd doszedł do przekonania, że wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do kwoty wpisu od skargi w wysokości 100 zł, nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazana kwota nie przekracza jego możliwości płatniczych.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 260 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ppsa orzekł jak w sentencji.