Uzasadnienie
Pismem wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 18 lutego 2005 roku M. U. wniósł o: 1/ wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej j grzywny w wysokości 10. krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim – na podstawie art.55 § 1 w związku z art.154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./; 2/ w przypadku nieprzekazania skargi przez organ podatkowy pomimo ukarania grzywną – o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie załączonego odpisu skargi – na podstawie art.121 w związku z art.55 § 2 powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu pisma M. U. podał, iż w dniu 20 maja 2004 roku za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] roku, Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia [...] roku, Nr [...], w sprawie określenia wysokości zobowiązań podatkowych i zaległości podatkowych w podatku akcyzowym za miesiące od kwietnia do grudnia 1999 roku w łącznej kwocie zł.[...] oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości na dzień wydania decyzji organu I instancji w kwocie łącznej zł.[...]. Skarga ta nie została jednak przekazana Sądowi, co uzasadnia zgłoszone wnioski.
Do pisma załączono odpisy: skargi, decyzji organów obu instancji, dowodu nadania skargi w dniu 25 maja 2004 roku na adres Izby Celnej, skargi w przedmiocie nieprzekazania skargi przez organ podatkowy.
Zawarte w jednym piśmie M. U. wnioski zostały rozdzielone na podstawie art.57 § 3 w związku z art.63 i art.64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem pismo zawierać może tylko jeden wniosek wszczynający postępowanie.
W konsekwencji powyższego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Jak wynika z art.54 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi /wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę/ w terminie 30. dni od dnia jej wniesienia.
Na wypadek, gdyby organ opóźniał się w wykonaniu obowiązku, o którym mowa wyżej, lub uchylał się od niego, w art.55 § 1 powołanej ustawy przewidziano możliwość żądania przez skarżącego ukarania organu przez sąd grzywną.
Ponadto w art.55 § 2 tej ustawy ustawodawca postanowił, że jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
Analiza przywołanego ostatnio przepisu, leżącego u podstaw rozpoznawanego wniosku, nie pozostawia wątpliwości, iż zakłada on określoną chronologię zdarzeń. Ze sformułowania "jeżeli organ nie przekazał skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie /.../" wynika bowiem, że aby dopuszczalne było wniesienie żądanie rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi konieczne jest uprzednie wymierzenie organowi grzywny w trybie art.55 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /oczywiście - prawomocne/ oraz dalsze – pomimo wymierzenia grzywny - uchylanie się organu od przedstawienia sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę.
W stanie niniejszej sprawy, jak wskazano wyżej, wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi wniesiony został wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, nie zaś w warunkach, o których mowa w art.55 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wniosek ten uznać zatem należało za przedwczesny i z tego powodu niedopuszczalny, co uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art.64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.