Uzasadnienie
W dniu 23 marca 2009 r. A. spółka partnerska radców prawnych w O. uiściła na rachunek tut. Sądu kwotę [...] tytułem "opłaty sądowej do sprawy o sygn.akt I SA/Lu 79/09, I. H. c/a Dyrektor Izby Skarbowej (k. 21).
Następnie, w dniu 25 marca 2009 r. Spółka złożyła pismo zawierające wniosek o zwrot powyższej kwoty jako błędnie uiszczonej (k.22).
W wyniku wezwania do wyjaśnienia, na czym polegał błąd, o którym mowa w opisanym wyżej piśmie, Spółka podała (pismo z dnia 14 kwietnia 2009 r.), iż wpis został uiszczony do sprawy, w której nie występuje jako pełnomocnik procesowy i nie jest związana umową zlecenia lub innym stosunkiem prawnym z którąkolwiek ze stron postępowania. Uiszczenie omawianej kwoty nastąpiło wskutek korespondencji e-mail z prawnikiem z Budapesztu i skierowaniem pytania co do ewentualnego podjęcia się przez Spółkę prowadzenia sprawy skarżącego. Z uwagi na upływ terminu do uiszczenia wpisu kwota [...] została wpłacona, by uniknąć negatywnych skutków procesowych w kontekście ewentualnego przyszłego prowadzenia sprawy. Po uiszczeniu wpisu Kancelaria uzyskała wiadomość, iż skarżący rezygnuje z powodów finansowych ze zlecenia Kancelarii prowadzenia sprawy i nie zamierza również popierać skargi.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 214 § 1 p.p.s.a. stanowi przy tym, iż jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Ponadto zaś, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych przepisów nie wynika, aby uiszczenie należnego wpisu przez podmiot inny niż strona było niemożliwe i nieskuteczne. W szczególności nie stanowi o tym art. 214 § 1 p.p.s.a., który należy rozumieć jako wskazujący osobę obciążoną obowiązkiem uiszczenia opłaty, co nie przesądza jednak, że obowiązek ten musi ona realizować osobiście i nie może on być wykonany przez osobę trzecią.
Sąd podziela pogląd prawny wyrażony w omawianym przedmiocie przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 kwietnia 1995 r., sygn.akt III CZP 40/95 (OSNC nr 7-8 z 1995r., poz.113) i w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1999 r., sygn.akt III RN 106/99 (OSNP nr 22 z 2000r., poz.805) na tle art.5 ust.1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 24, poz.110 ze zm.), którego treść była taka sama jak brzmienie art.214 § 1 p.p.s.a.
Również przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) nie ograniczają kręgu podmiotów, które mogłyby skutecznie dokonać uiszczenia wpisu.
Z chwilą wpływu opłaty na rachunek właściwego sądu istotne jest zatem, czy wpłata została dokonana w prawidłowej wysokości, w terminie i dotyczy konkretnej sprawy. Relacje, jakie łączą wpłacającego ze skarżącym czy rodzaj łączącego ich stosunku prawnego są bez znaczenia i pozostają poza oceną sądu. Może tu wchodzić w rachubę każda forma działania osoby trzeciej za stronę.
Jak wskazano wyżej, zapłata kwoty [...] przez A. spółkę partnerską dokonana została ze wskazaniem, że jest to opłata sądowa do sprawy I SA/Lu 79/09, ze skargi I. H. Nie może budzić wątpliwości, że wolą Kancelarii było uiszczenie takiej właśnie opłaty. Przyczyny, które legły u podstaw dokonania tej czynności, pozostają bez znaczenia. Opłata ta został dokonany skutecznie i nie może być uznana za uiszczoną nienależnie w rozumieniu art.225 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.