Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. (I SA/Lu [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych oraz przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi A. S. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem pierwszej instancji.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną w której zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości lub w części.
Wyrokiem z dnia 27 października 2017 r. (I FSK 2620/15), Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, pozostawiając powyższy wniosek do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 - dalej rozporządzenie). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 50% z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia.
Wziąwszy jednak pod uwagę wkład adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy ustaloną minimalną stawkę należało podwyższyć do 150% jej wysokości zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Następnie tak wyliczoną opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.