Postanowienie WSA w Lublinie z 25 stycznia 2008 r., I SA/Lu 804/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego postanawia - odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Drwal

Uzasadnienie

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału, pismem z dnia 7 stycznia 2008 r. wezwano M. S. do usunięcia braków formalnych wniesionej do tutejszego Sądu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu na adres przez niego wskazany, w sposób prawem przewidziany w dniu 11 stycznia 2008 r. /potwierdzenie odbioru –k.24/.

W odpowiedzi, skarżący M. S. przesłał do tutejszego Sądu pismo z dnia 11 stycznia 2008 r., w którym nie wskazując kwoty należności pieniężnej, która jest przedmiotem zaskrzenia podnosił, iż "o wartości sporu można by mówić odnośnie jego działki 135/1 po ustaleniu wiarygodnie jej powierzchni i uzgodnieniu ceny (...). Ponadto nie wie on co jest dokładnie przedmiotem ogólnego sporu wobec braku wyjaśnień ze strony SKO".

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./- w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżący został wezwany - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi.

Jak wskazano wyżej, z przedłożonego do Sądu pisma skarżącego z dnia 11 stycznia 2008 r. nie wynika aby M. S. do wezwania Sądu się zastosował i bark formalny skargi uzupełnił podając wartości przedmiotu zaskarżenia, co umożliwiłoby nadanie skardze dalszego biegu.

Tym samym biorąc pod uwagę, dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącą, iż Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi – należało orzec jak w sentencji.