Uzasadnienie
Skarga T. S. wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w dniu 23 grudnia 2011 r. zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 stycznia 2012 r. skarżący został pisemnie wezwany, w trybie art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "ppsa"), do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pod tym samym rygorem, w trybie art. 299 § 2 ppsa, skarżący, jako podmiot zamieszkały za granicą został wezwany do ustanowienia, w terminie 2 miesięcy, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 3 lutego 2012 r. (k. 13 akt).
Przesyłkę pocztową zawierająca odpowiedź na wezwanie, skarżący nadał w niemieckiej placówce pocztowej w dniu 4 lutego 2012 r., a jako jej adresata wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej.
Organ podatkowy otrzymał przesyłkę w dniu 23 lutego 2012 r. i przesłał ją do Sądu w dniu 1 marca 2012 r.
Jak wynika z pisma skarżącego, skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] i ustanowił pełnomocnika do doręczeń w osobie L. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 57 (1 pkt 1 i 2 ppsa skarga powinna czynić zadość wymogom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia – art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Jak wynika z akt, wezwanie do usunięcia wskazanych braków zostało skarżącemu doręczone w dniu 3 lutego 2012 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upływał z dniem 10 lutego 2012 r.
Jak wynika z akt skarżący w zakreślonym terminie sporządził wprawdzie odpowiedź i nadał ją na poczcie, jednakże jako pierwszego adresata wskazał organ podatkowy, a nie Sąd.
W tych okolicznościach, o zachowaniu ustawowego terminu do uzupełnienia braków decyduje data nadania pisma skarżącego przez organ pod adres Sądu, jako właściwego adresata, co oznacza, że wskazane braki zostały uzupełnione w dniu 1 marca 2012 r., a więc po upływie zakreślonego na dokonanie tej czynności terminu.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji.