Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. skarga została odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i jednocześnie zapłaciła wymagany wpis.
W przekonaniu skarżącej, należy przywrócić termin do zapłaty wpisu od skargi z tego powodu, że nie mogła zapoznać się z korespondencją z sądu. Od około roku nie otrzymała żadnego awiza, za co ponosi odpowiedzialność listonosz. Dopiero w dniu 7 grudnia 2017 r. dowiedziała się w placówce pocztowej, przy okazji płacenia rachunków, że ma nieodebraną korespondencję.
Trzeba zauważyć, że w dniu 7 grudnia 2017 r. skarżąca otrzymała odpis postanowienia o odrzuceniu skargi.
W tych okolicznościach należy wyjaśnić, że wniosek o przywrócenia terminu może zostać uwzględniony wyłącznie wówczas, kiedy doszło do uchybienia terminowi, a więc tylko w takiej sytuacji, kiedy wezwanie do zapłaty wpisu zostało skarżącej doręczone w trybie przewidzianym przez prawo. Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. - p.p.s.a.), sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Tymczasem skarżąca argumentuje, że takiego wezwania nigdy nie otrzymała, a więc kwestionuje ona sam fakt jego doręczenia. Jeśli zatem skarżąca przyjmuje, że nigdy nie otrzymała korespondencji z sądu z wezwaniem do zapłaty wpisu od skargi i że nie pozostawiano awiza w oddawczej skrzynce pocztowej, to w konsekwencji nie wykazuje zasadniczej przesłanki przywrócenia terminu w postaci uchybienia terminowi. Brak doręczenia omawianego wezwania miałby bowiem ten skutek, że nie można byłoby mówić o biegu czy upływie ustawowego terminu na zapłatę wpisu.
Natomiast zagadnienie czy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone prawidłowo podlega ocenie w ramach instancyjnej kontroli postanowienia z dnia 16 listopada 2017 r. o odrzuceniu skargi, jako nieopłaconej w ustawowym terminie. Przesłanką jego wydania było przecież ustalenie, że skutek doręczenia powyższego wezwania nastąpił z upływem 14 dni od pozostawienia pierwszego awiza w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej, zgodnie z adnotacjami widniejącymi na korespondencji zwróconej do sądu i w myśl art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a.
Skarżąca nie może skutecznie jednocześnie kwestionować faktu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi i domagać się przywrócenia terminu do wykonania tego obowiązku fiskalnego. Pierwsza sytuacja wyklucza drugą. Innymi słowy, albo wezwanie sądowe do zapłaty wpisu nie zostało skarżącej doręczone prawidłowo, do czego nawiązuje skarżąca kwestionując postanowienie o odrzuceniu skargi, albo zostało doręczone, a skarżąca uchybiła zakreślonemu w nim terminowi, co z kolei jest zasadniczym warunkiem dającym możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym.
Podsumowując, skoro skarżąca twierdzi, że nie otrzymała wezwania do zapłaty wpisu, tym samym wykazała, że nie istnieje jedna z koniecznych przesłanek pozwalających na przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy doszło do jego uchybienia.
Zauważyć przy tym trzeba, że skarżąca u podstaw wniosku o przywrócenie terminu nie wymieniła innych okoliczności, poza brakiem doręczenia wezwania do zapłaty wpisu. Jak to zostało wyjaśnione wyżej, twierdzenie skarżącej o tym, że nie otrzymała wezwania do zapłaty wpisu wyklucza przywrócenie terminu do wykonania tej czynności, co wynika z istoty rozważanej instytucji, według której przywróceniu może podlegać wyłącznie uchybiony termin.
Z tych powodów należało odmówić skarżącej przywrócenia terminu do zapłaty wpisu od skargi, wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a.