Uzasadnienie
G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe.
Do skargi skarżący dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 8 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został wysłany na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Postanowienie referendarza nie zostało zaskarżone.
Zarządzeniem z 11 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu zarządzeniem z 11 stycznia 2018 r. Wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze, jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Skutek doręczenia nastąpił w dniu 2 stycznia 2018 r., zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., z upływem okresu 14 dni pozostawania nieodebranej przesyłki w placówce pocztowej (pierwsze zawiadomienie o przesyłce pozostawiono 18 grudnia 2017 r., k. 27 akt sądowych).
Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 9 stycznia 2018 r., skarżący nie uiścił wpisu, nie składał też wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.