Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w R., po rozpoznaniu odwołania PHP "P. T." SA w R., utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w R. z dnia 30 kwietnia 1994 r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 1994 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w tym podatku.
W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa wyjaśniła, że zmiana rozliczenia podatku za okres objęty decyzją była skutkiem zaniżenia wartości sprzedaży tytoniu w realizacji umowy sprzedaży zawartej z PZ "A. I." w M. w dniu 30 września 1993 r., uzupełnionej aneksem z dnia 28 kwietnia 1994 r. i obowiązującej do dnia 22 listopada 1994 r. Z treści par. 2 pkt 2 lit. a umowy wynika, że od 1 listopada 1993 r. do cen tytoniu dodawane będą koszty odsetek od wykorzystywanych przez sprzedającego tj. Spółkę, kredytów bankowych. W toku kontroli ustalono, że Spółka korzystała z kredytu bankowego w celu sfinansowania zakupu tytoniu będącego przedmiotem sprzedaży.
W czerwcu 1994 r. Spółka sprzedała PZ "A. I." tytoń przemysłowy według faktur: nr 65 z dnia 14 czerwca 1994 r. na kwotę netto 435.564.000 st. zł, - VAT według stawki 22 procent - 95.824.100 st. zł, nr 75 z dnia 16 czerwca 1994 r. na kwotę netto 436.363.200 st. zł, - VAT według stawki 22 procent - 95.999.900 st. zł i nr 84 z dnia 24 czerwca 1994 r. na kwotę netto 401.414.000 st. zł, - VAT według stawki 22 procent - 88.311.000 st. zł. W tym samym dniu wystawiła nabywcy odrębne faktury na "odsetki od kredytu": nr 15 z dnia 14 czerwca 1994 r. na kwotę 91.237,700 st. zł, VAT "0" oznaczając - "zgodnie z fakturą 65" nr 17 z dnia 16 czerwca 1994 r. na kwotę 92.181.600 st. zł, VAT "0" oznaczając - "zgodnie z fakturą nr 75" i nr 19 z dnia 24 czerwca 1994 r. na kwotę 87.656.800 st. zł, VAT "0", oznaczając - "godnie z fakturą nr 84". Faktur nr 15, 17 i 19 Spółka nie zaewidencjonowała w rejestrze sprzedaży.
Kwotę "odsetek od kredytu" wyszczególnioną w tych fakturach Spółka wyliczała w następujący sposób: - wartość netto sprzedanego tytoniu x wyliczony wskaźnik odsetek od kredytu x ilość dni obejmująca okres od 1 listopada 1993 r. do dnia poprzedzającego datę wystawienia faktury za sprzedany tytoń.
W ocenie Izby, kwota "odsetek od kredytu" podana w fakturach refundowała poniesione przez Spółkę wydatki związane z obciążeniem kredytem bankowym, w części dotyczącej transakcji sprzedaży tytoniu i dodana do ceny tytoniu, stosownie do par. 2 pkt 2 lit. "a" umowy, podwyższyła cenę tytoniu, a tym samym kwotę należną za sprzedany tytoń, która zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku do towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, stanowiła podstawę opodatkowania tym podatkiem.
Zdaniem Izby, kwoty "odsetek od kredytu" zwiększające cenę sprzedanego w tym samym dniu tytoniu stanowią, stosownie do treści umowy, część kwoty należnej od PZ "A. I." za sprzedany tytoń i zgodnie z art. 2 i art. 15 ust. 1 podlegały opodatkowaniu według stawki 22 procent, na podstawie art. 18 ust. 1 cyt. ustawy. Ustosunkowując się do zarzutu odwołania, iż odsetki refundujące koszty kredytu bankowego pobranego na zakup tytoniu przemysłowego należy traktować jako usługę finansową zwolnioną od podatku na podstawie art. 7 cyt. ustawy, Izba stwierdziła, że wobec treści par. 2 pkt 2 lit. "a" umowy z dnia 30 września 1993 r. jest on nietrafny, bowiem w cenę tytoniu Spółka włączyła koszty odsetek od pobranego przez siebie kredytu.
Skoro nabywca, zgodnie z umową, za zakupiony tytoń płacił należność zwiększoną o koszty odsetek, to opodatkowaniu podlegała całość świadczenia należnego od nabywcy, a to zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego PHP "P. T." SA wnosiła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji podnosząc, że cena sprzedaży tytoniu uwzględniała odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tytoniu, że naliczone w odrębnych fakturach odsetki nie dotyczyły kredytu na zakup tytoniu, ale miały na celu refundację kosztów jakie Spółka ponosiła od momentu zawarcia umowy i postawienia towaru do dyspozycji nabywcy do momentu jego faktycznego odbioru, bowiem jednorazowy odbiór i zapłata zmniejszałaby obciążenie Spółki z tytułu odsetek bankowych.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w R. wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy w dniu wykonania świadczenia, będącego jednocześnie momentem powstania obowiązku podatkowego.
Skoro zatem Spółka zwiększała wartość należnego jej świadczenia za towar o wartość odsetek płaconych od kredytu bankowego na zakup towaru, to wielkość tych odsetek podlegała opodatkowaniu według takiej stawki jak sprzedawany towar. Ustalenia faktyczne pozwalające na taką ocenę transakcji zawieranych z PZ "A. I." poczynione zostały z udziałem skarżącej Spółki w toku kontroli skarbowej. Zarówno treść umowy z dnia 30 września 1993 r., jak i oznaczenia faktur dokumentujących treść poszczególnych transakcji oraz wskazany przez Spółkę sposób wyliczania kwoty odsetek zwiększających wartość należnego za towar świadczenia, pozwalały na uznanie, że faktury wystawione na "odsetki od kredytu" stanowiły część świadczenia należnego od nabywcy według par. 2 pkt 2 lit. "a" umowy z nim zawartej.
Z treści tego paragrafu umowy bezspornie wynika, że do cen tytoniu dodawane będą koszty odsetek od kredytów bankowych według średnio ważonych odsetek od wykorzystywanych przez sprzedawcę kredytów bankowych. Dla oceny wykonania umowy w tej części nie mogło więc mieć istotnego znaczenia czy kwoty "kosztów odsetek od kredytu" wykazywano nabywcy do zapłaty w jednej, bądź odrębnych fakturach niż część należności za towar, bowiem kwoty te, zgodnie z umową stanowiły element kalkulacji ceny za towar. Oprócz ryczałtowych kosztów składowania tytoniu, umowa z PZ "A. I." nie przewidywała żadnych dodatkowych płatności w realizacji transakcji zakupu tytoniu, a cena zwiększona mogła być jedynie o koszt odsetek od kredytu (...). Tak więc argumentacja skargi w świetle treści umowy z dnia 30 września 1993 r. oraz art. 15 ust. 1 cyt. ustawy nie mogła być uznana za uzasadnioną.
Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzeczono jak w sentencji.