Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2013r. w kwocie 752,00 zł K. M. W jego uzasadnieniu podano, że ww. organ I instancji ustalił skarżącemu wymiar podatku rolnego na 2013r. w łącznej kwocie 752,00 zł. Decyzję doręczono w dniu 20 czerwca 2013r.
Organ II instancji podkreślił, że od tej decyzji, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, strona mogła wnieść odwołanie w terminie 14 dni od daty jej doręczenia (art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej). Ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 4 lipca 2013r., natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu 2 czerwca 2014r., zatem po znacznym upływie ww. terminu. Wyjaśnił, że stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w przypadku niedotrzymania przez stronę określonego w art. 223 § 2 tej ustawy terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej wydanej w I instancji, stwierdza w drodze postanowienia fakt uchybienia terminowi i pozostawia złożone odwołanie bez merytorycznego rozpatrzenia.
Mając na uwadze powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że skoro strona nie dotrzymała terminu do wniesienia odwołania, nie złożyła podania o jego przywrócenie i nie uprawdopodobniła, że niezachowanie terminu nastąpiło bez jej winy (art. 162 Ordynacji podatkowej), należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Od tego postanowienia K. M. i R. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Zarzucając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wzięło pod uwagę, iż Urząd Gminy w S. jako organ podatkowy nie zastosował ulgi i zwolnienia w podatku rolnym z tytułu scalenia gruntów wsi D., M., M., P., skarżący podali, że w związku z informacją, że na mocy art.12 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006, Nr 136 poz.969 ze zm., zwanej dalej: "u.p.r.") przysługuje zwolnienie w podatku rolnym na grunty gospodarstw rolnych otrzymanych w drodze scalenia - na 1 rok następujący po rok, w którym dokonano scalenia gruntów złożyli do Wójta Gminy stosowny wniosek, ale decyzji w tym przedmiocie nie otrzymali. Argumentowali dalej, że Wójt Gminy z tytułu scalenia gruntów nie zastosował zwolnienia od podatku rolnego za rok 2013r. i nie przyznał ulgi w tym podatku na lata 2014 – 2015r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga R. M. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2013r. w kwocie 752,00 zł została wydana wobec K. M. Skargę może wnieść wyłącznie podmiot, który dysponuje legitymacją skargową - legitymacją do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. W przypadku niewykazania tego rodzaju legitymacji skargowej sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a" uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ustawy).
Strona skarżąca, aby wnieść skutecznie skargę, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku miedzy sferą jej indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga bowiem może dotyczyć tylko jej "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno - prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi (tak: Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Polska sp. z o.o. Warszawa 2012, str. 356 - 357).
W postanowieniu z dnia 13 czerwca 2007r., sygn. akt: II FSK 1337/06 (LEX nr 384145), Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez R. M. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Po stronie skarżącej zachodzi bowiem oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi.
R. M. nie była bowiem stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją wydaną przez Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2013r., w sytuacji, gdy decyzja ta została skierowana wyłącznie do K. M. Z treści wniesionej skargi nie wynika również, aby posiadała ona prawem chroniony interes prawny w zaskarżeniu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji, uprawniający ją do wniesienia skargi w imieniu własnym, znajdujący swoje umocowanie w przepisach prawa materialnego.
Z uwagi na stwierdzony brak legitymacji skarżącej do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a.
Wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu było skutkiem nieuwzględnienia zapisu art. 222 p.p.s.a. Stąd też, z mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie II postanowienia.