Postanowienie WSA w Lublinie z 26 stycznia 2010 r., I SA/Lu 892/09

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A". na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – czerwiec 2008r. postanawia - odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia A. od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego określającej w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia i do rozliczenia w miesiącu następnym za miesiące od stycznia do czerwca 2008r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z uwagi na fakt, iż pełnomocnik strony doradca podatkowy P. Ł. w skardze nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony, wezwano go do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, wymienionych braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia (k. 14).

W zakreślonym terminie pełnomocnik strony przedstawił stosowne umocowanie oraz wskazał, iż skarga dotyczy decyzji w przedmiocie prawa żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego i nie jest to spór określony kwotowo. "Spór ten ma ścisły związek ze skargą określającą zobowiązanie podatkowe, która jest objęta oddzielnym postępowaniem sądowym – sygn. akt I SA/Lu 891/09".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, iż ustawodawca, regulując kwestię opłat sądowych, dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, podlegające opłacie stałej. Stosownie do art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) zwanej dalej "p.p.s.a." wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach właściwy jest wpis stały. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być jednak należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Dlatego też bardziej trafne jest określenie "spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 231). Taką interpretację wskazanego przepisu ustawy wspiera również treść § 1 rozporządzenia, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że - wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.

Za Naczelnym Sądem Administracyjnym należy wskazać, iż wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określoną wysokość) tę należność (patrz postanowienie NSA z dnia 23.09.2008r., I FZ 239/08).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż przedmiotem sporu jest określenie nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do przeniesienia na następny miesiąc. Kwota podatku naliczonego jak i kwota podatku należnego stanowi określoną należność pieniężną. Nie powinno więc budzić wątpliwości, że różnica między tymi wartościami stanowi określoną należność pieniężną (określoną kwotę pieniędzy).

W rozpatrywanym przypadku strona w deklaracji zadeklarowała nadwyżkę podatku naliczonego. Kwota ta albo jest przenoszona na następny miesiąc (zwrot pośredni) albo na wniosek podatnika jest mu wpłacana przez organ podatkowy na rachunek bankowy (zwrot bezpośredni). Nie ma racji pełnomocnik skarżącego wskazując, iż skarga na przedmiotową decyzję dotyczy prawa żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego i nie jest to spór określony kwotowo. W przypadku określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, należy pobierać wpis stosunkowy. Decyzja podatkowa korygująca wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym określa wartość, która stanowi należność pieniężną.

Dlatego też pełnomocnik strony wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, winien określić sporną kwotę. Fakt na który wskazuje w piśmie, iż niniejsza sprawa ma ścisły związek ze skargą na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe (sygn. akt I SA/Lu 891/09) nie wpływa na określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie niniejszej.

Mając na uwadze powyższe stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.