Postanowienie WSA w Lublinie z 19 grudnia 2013 r., I SA/Lu 899/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odrzucić zażalenie A. W.na zarządzenie z dnia 23 sierpnia 2013r.

Skład

sędzia NSA Danuta Małysz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem przewodniczącego Wydział I z dnia 23 sierpnia 2013 r. (k-13 akt sądowych) skarżący A. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie niniejszej. Odpis zarządzenia, o którym mowa, wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia został skarżącemu doręczony w dniu 18 września 2013r. (k-14,18).

W dniu 14 października 2013r. skarżący złożył osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie pismo zatytułowane "zażalenie" (k-20), a w piśmie z dnia 12 listopada 2013r. (k-25) wyjaśnił, że pismo z dnia 14 października 2013r. jest zarówno wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jak i zażaleniem na zarządzenie, o którym mowa na wstępie.

Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej: " ppsa") na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie.

Zgodnie z art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z mocy art. 198 ppsa przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego.

Zaskarżone zarządzenie z dnia 23 sierpnia 2013r. doręczone zostało adresatowi w dniu 18 września 2013r. ze stosowym pouczeniem o jego zaskarżeniu. Tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 25 września 2013r.

Skarżący wniósł zażalenie w dniu 14 października 2013r., a więc znacznie po upływie ustawowego terminu.

Wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje jego odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.