Postanowienie WSA w Lublinie z 12 lutego 2009 r., I SA/Lu 9/09

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. postanawia - odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Wojciech Kręcisz przewodniczący

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru.

Skarga zawierała barki formalne w postaci braku wartości przedmiotu zaskarżenia.

Przedmiotowe braki uniemożliwiały nadanie sprawie dalszego biegu.

Dlatego też, zgodnie z zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2009 r. /k.1/ do skarżącego zostało skierowane pisemne wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych skargi, z zakreśleniem ustawowego terminu na wykonanie tego obowiązku i pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi na wypadek pozostania bezczynnym.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 14 stycznia 2009 r. / dowód doręczenia na karcie 21/.

Braki formalne skargi zostały natomiast przez skarżącego usunięte dopiero w piśmie z dnia 28 stycznia 2009 r. /data stempla pocztowego – koperta w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Lu 5/09 - k. 24/, a więc po upływie zakreślonego stronie terminu.

Skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./ - w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżący został wezwany - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi.

Skarżący, brak skargi uzupełnił po upływie terminu na dokonanie przedmiotowej czynności. Nie wnioskował o jego przywrócenie.

W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność strony podjętą po upływie terminu należało uznać za bezskuteczną.

Tym samym biorąc pod uwagę dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącą, iż Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi – należało orzec jak w sentencji.