Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę P. M. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w sprawie I SA/Lu 9/15.
Reprezentujący skarżącego pełnomocnik – adwokat J. S. (ustanowiony z urzędu na etapie postępowania sądowego w sprawie I SA/Lu 9/15) w dniu 2 września 2015 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z dowodem nadania opinii na adres skarżącego. W opinii zawarł wniosek o zasądzenie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw wniesienia skargi kasacyjnej, na zasadzie § 18 ust. 1 pkt 2b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – ppsa) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (w tej sprawie stawka wynosi 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W tych okolicznościach wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 120 złotych (50% stawki minimalnej), które stosownie do § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) należało powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %.
Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 147,60 złotych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisów orzeczono jak na wstępie.