Postanowienie WSA w Lublinie z 30 grudnia 2013 r., I SA/Lu 902/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w zakresie zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego postanawia - odrzucić zażalenie.

Skład

Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz przewodniczący

Uzasadnienie

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydział I z dnia 23 sierpnia 2013 r. skarżący, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do zapłaty wpisu wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia zarządzenia został skarżącemu doręczony w dniu 18 września 2013 r.

W dniu 14 października 2013 r. skarżący złożył osobiście zażalenie na opisane wyżej zarządzenie (po sprecyzowaniu w piśmie złożonym w dniu 14 listopada 2013 r.)

W tym stanie rzeczy należy zważyć, co następuje:

Zażalenie jako spóźnione podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: " ppsa") na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie.

Zgodnie z art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z mocy art. 198 ppsa przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego.

Zaskarżone zarządzenie zostało doręczone adresatowi w dniu 18 września 2013 r. ze stosownym pouczeniem o jego zaskarżeniu. Tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 25 września 2013 r.

Skarżący wniósł zażalenie w dniu 14 października 2013 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Nie składał przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Wniesienie zażalenia po upływie ustawowego terminu skutkuje koniecznością jego odrzucenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.