Uzasadnienie
Wraz ze skarga na wskazaną wyżej decyzję organu podatkowego skarżąca spółka zwróciła się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w osobie I. S..
W uzasadnieniu wskazała, iż od 2015 roku nie prowadzi działalności operacyjnej, tj. nie zatrudnia pracowników (ani księgowości), nie pozyskuje i nie realizuje kontraktów oraz nie wystawia faktur. Cały posiadany przez nią majątek został zajęty przez komornika sądowego oraz organy egzekucyjne. Z uwagi na powyższe spółka nie sporządziła sprawozdań finansowych za lata 2015-2016, a postępowanie przymuszające do wykonania obowiązków sprawozdawczych zakończyło się umorzeniem tego postepowania z uwagi na bezskuteczność egzekucji orzeczonych wobec członków zarządu spółki grzywien. Spółka posiada jeden rachunek bankowy zajęty przez komornika sądowego na którym nie ma żadnych środków pieniężnych. Nie ma ich również w kasie spółki.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w takim zakresie możliwe jest, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, że od 2015 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników i nie posiada wolnego od zajęć komorniczych majątku. Nie posiada żadnych środków pieniężnych na rachunku bankowym ani w kasie spółki.
Uwzględniając powyższe oraz treść przywołanych przepisów, należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie doradcy podatkowego.
Odnośnie zaś wniosku strony dotyczącego ustanowienia doradcy podatkowego w osobie I. S., to należy wskazać, że stosownie do treści art. 244 § 3 p.p.s.a, uprawnienie do wyznaczenia wskazanego imiennie przez wnioskodawcę pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie niniejszej w ramach przyznanego prawa pomocy przysługuje w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym Krajowej Radzie Doradców Podatkowych. Tut. Sąd poinformuje przywołany organ samorządu zawodowego o pełnym zakresie wniosku strony skarżącej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.