Uzasadnienie
Pismem z 6 października 2017 r. W. K. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku z 28 lutego 2017 r.
Zarządzeniem z 6 listopada 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 14 listopada 2017 r.
W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła pismo z 21 listopada 2017 r., zatytułowane jako "wniosek o zawieszenie postępowania". W związku z wątpliwościami co do charakteru pisma, zarządzeniem z 4 grudnia 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy pismo należy potraktować również jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia.
W odpowiedzi udzielonej pismem z 3 stycznia 2018 r. skarżąca poinformowała o odebraniu licznych listów poleconych od różnych sądów i organów. W ocenie skarżącej działania tych podmiotów naruszają jej prawa.
Postanowieniem z 11 stycznia 2018 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącej zawartego w piśmie z 21 listopada 2017 r., Sąd odmówił zawieszenia postępowania.
W piśmie z 7 lutego 2018 r. skarżąca oświadczyła, że kwestionuje sądowe dokumenty, w tym doręczenie odpisu postanowienia z 11 stycznia 2017 r. (w piśmie wskazano datę: 17 stycznia), pomimo że na postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia.
Postanowieniem z 22 lutego 2018 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Skarżąca skierowała do sądu pismo z 9 marca 2018 r., w którym podniosła, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z 22 lutego 2018 r. omyłkowo podano imię skarżącej (C.). W związku z tym Przewodniczący Wydziału w dniu 13 marca 2018 r. zarządził ponowne dokonanie właściwego doręczenia.
Pismem z 30 marca 2018 r. skarżąca podniosła, że sąd powinien dokonać sprostowania błędnego wypełnienia poświadczenia odbioru, a nie wysyłać ponownie postanowienia do skarżącej, które to postanowienie skarżąca już posiada.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu zarządzeniem z 6 listopada 2017 r. Wezwanie doręczono w dniu 14 listopada 2017 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 21 listopada 2017 r., wpis nie został uiszczony.
Żadne z późniejszych pism kierowanych przez skarżącą do sądu nie wpływa na bieg ustawowego terminu do uiszczenia wpisu.
Wprawdzie w terminie otwartym do uiszczenia wpisu lub wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do wpisu skarżąca złożyła pismo procesowe, zatytułowane jako "wniosek o zawieszenie postępowania", jednakże w odpowiedzi na wezwanie sądu do wyjaśnienia charakteru pisma skarżąca nie podała żadnych argumentów, które pozwalałyby potraktować to pismo jako zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu.
W późniejszych pismach kierowanych do sądu (z 3 stycznia, z 7 lutego, z 30 marca 2018 r.) skarżąca nie zawarła żadnej argumentacji wskazującej na to, że kwestionuje wezwanie do uiszczenia wpisu, wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych lub o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym należy przyjąć, że termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 21 listopada 2017 r.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.