Postanowienie WSA w Lublinie z 11 stycznia 2018 r., I SA/Lu 910/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr SKO. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym za 2017 r. postanawia: - odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Ewa Kowalczyk przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] C. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym za 2017 r. Skarga została podpisana przez W. K., określającą się jako pełnomocnik.

Ponieważ, pomimo wezwania Sądu, nie złożono w sprawie poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa, do podpisania skargi została wezwana sama skarżąca. Jednocześnie Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że braki skargi należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.44).

Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, skarga nie została podpisana przez C. K., nie została też podana wartość przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "ppsa"), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżąca została wezwana, w trybie art. 49 § 1 ww. ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi.

Mimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku skargi.

Stosownie do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, koniecznym wymogiem każdego pisma procesowego, w tym skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na prawidłowym jej podpisaniu oraz wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany, w dniu 27 grudnia 2017 r. (przesyłkę odebrała W. K. – dorosły domownik skarżącej), zatem zakreślony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie dnia 3 stycznia 2018 r.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.