Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] odrzucona została skarga A.W.
Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył pismo, w którym stwierdził, że nie ma podstaw do sporządzenia w sprawie skargi kasacyjnej i jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które według złożonego oświadczenia, nie zostały pokryte w żadnym zakresie.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.13.461 – dalej jako rozporządzenie).
Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy między innymi sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, wynosi 240 zł, bowiem przedmiot zaskarżenia tylko pośrednio jest powiązany z należnością pieniężną (por. II FPS 2/09 oraz m.in. II FZ 511/10, System informacji prawnej LEX). Jednocześnie adwokat został wyznaczony już po odrzuceniu skargi, co uzasadnia przyjęcie stawki wynagrodzenia w wysokości 75 %. Zatem kwota wynagrodzenia należnego w tej sprawie za pomoc prawną z urzędu to 180 zł, którą należało zwiększyć o kwotę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, według stawki 23 % tego podatku.
Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.