Uzasadnienie
W dniu 30 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga L. P. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie z dnia 11 września 2012 r. gdyż jej sporządzenie i wniesienie powierzyła fachowemu pełnomocnikowi, który nie wywiązał się z powierzonego mu zadania. Dodała, że na poczet kosztów postępowania przekazała temu pełnomocnikowi kwotę [...] bez pokwitowania.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana m.in. do wskazania terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu wniesienia skargi, z jednoczesnym pouczeniem, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wyjaśniła, że termin złożenia skargi do sądu upłynął w dniu 15 października 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 ppsa)
Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 15 października 2012 r. tj. w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia. Data ta stanowi jednocześnie początek przewidzianego prawem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Uwzględniając powyższe wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony do sądu w dniu 30 października 2012 r. (koperta k. 3 akt sądowych) wniesiony został z uchybieniem przewidzianego prawem terminu.
W związku z powyższym na podstawie art. 88 ppsa orzeczono jak w sentencji.