Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej "P.p.s.a.") wskazując, że postępowanie egzekucyjne powoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki finansowe i istotnie utrudni prowadzenie działalności (zablokowanie konta).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Dokonując oceny wniosku skarżącego w kontekście powołanego wyżej przepisu na wstępie podkreślić należy, że zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżonego aktu nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 P.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 101/12).
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne.
Jak wskazano na wstępie skarżący w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobnił istnienia w sprawie niniejszej, żadnej ze wskazanych w przepisie przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Ciążące na skarżącym zobowiązanie jest zobowiązaniem o charakterze pieniężnym, zatem nie sposób przyjąć, że spełnienie określonego decyzją zobowiązania podatkowego polegającego na zapłacie określonej sumy pieniężnej spowoduje niemożliwość zwrotu spełnionego świadczenia bowiem świadczenie to jest ze swojej natury odwracalne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zarządzenie
Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć skarżącemu i organowi, wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia.
Sędzia WSA
Andrzej Niezgoda