Postanowienie WSA w Lublinie z 27 lutego 2015 r., I SA/Lu 993/14

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 27 lutego 2015 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi M. spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2008 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sygn.I SA/Lu 776/14.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Andrzej Niezgoda
Sekretarz sądowy Julita Kula protokolant

Uzasadnienie

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w ocenie organu, nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatnika w podatku od towarów i usług za rozpatrywany okres rozliczeniowy, bowiem decyzji organu pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r., został nadany rygor natychmiastowej wykonalności i na tej podstawie wystawiono tytuł wykonawczy, a następnie zastosowano środek egzekucyjny jeszcze w grudniu 2013 r., o którym podatnik został powiadomiony przed upływem terminu przedawnienia. W tych okolicznościach, zdaniem organu, doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, objętego zaskarżoną decyzją, stosownie do treści art. 70 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2012.749 ze zm. - o.p.).

Sąd ustalił z urzędu, że postanowienie w sprawie nadania decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, do którego nawiązuje organ w swojej argumentacji dla wykazania przerwy biegu terminu przedawnienia określonego zobowiązania podatkowego, jest przedmiotem sądowej kontroli legalności, a sprawa ta ma sygn. I SA/Lu 776/14 i nie jest prawomocnie zakończona.

Trzeba więc zauważyć, że w myśl uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. I FPS 8/13 (por. System informacji prawnej LEX) uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2012.1015 ze zm.) postępowania egzekucyjnego, powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego, w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 o.p.

Wobec tego, zdaniem sądu, rezultat sądowej kontroli legalności ostatecznej decyzji dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług za sierpień 2008 r. zależy od prawomocnego wyniku sprawy sygn. I SA/Lu 776/14, mającej za przedmiot kontrolę postanowienia nadającego rygor natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Gdyby się bowiem okazało, że rygor natychmiastowej wykonalności nie odpowiada prawu, wówczas czynności egzekucyjne, dokonane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w konsekwencji tego rygoru, nie mogą skutkować przerwą biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, co wynika jednoznacznie z powołanej wyżej uchwały sygn. I FPS 8/13.

Zaistniała zatem sytuacja, o której stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. – p.p.s.a.). Stanowi on, że jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, m.in. sądowoadministracyjnego, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.

Z tych względów należało zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sygn. I SA/Lu 776/14 na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.