Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 marca 2019 r. D..W. cofnął skargę z dnia 11 grudnia 2011 r. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]", nr: "[...]" w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm., dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest związany tym cofnięciem. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie oznacza rezygnację z kontynuowania wszczętego postępowania przed sądem administracyjnym i oznacza odstąpienie przez stronę skarżącą od dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jej praw i interesów.
Zgodnie z art.161 §1 pkt 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Stosownie do powołanego przepisu art.60 ppsa, dokonując zgodnie z jego dyspozycją, oceny oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, że oświadczenie to wiązało Sąd. Ponadto Sąd nie stwierdził, aby omawiane oświadczenie złożone zostało w celu obejścia prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą. Dlatego też, wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających Sądowi uznanie za dopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art.161 §1 pkt 1 w zw. z art.60 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.