Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia "[...]", nr "[...]".
W dniu 20 kwietnia wpłynął do sądu wniosek skarżącego o wydanie uzasadnienia wyroku oraz formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie przekraczającej 200 zł oraz ustanowienie radcy pranego.
Pismem z dnia 11 czerwca 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika skarżącego, radcy prawnego T. L. o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za zastępstwo z urzędu, którego koszty nie zostały opłacone w całości lub w części. W załączeniu pełnomocnik nadesłał opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 poz.1349, ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Przepis § 18 ust. 2 pkt 2) lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez radcę prawnego T. L. czynności procesowych w imieniu skarżącego w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 219,60zł (180 zł + 39,60 zł podatek VAT) mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c) cyt. rozporządzenia, jak również uwzględniając rodzaj i zawiłość sprawy.
Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów postanowiono jak w sentencji.