Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 maja 2015r. skarżąca A.K.D.-B., reprezentowana przez radcę prawnego G.R., zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w wysokości 6.275 zł.
Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w niepełnym wymiarze godzin (12/18 etatu) w wysokości 423 zł po zajęciach komorniczych. Uzyskuje także dochód z tytułu wynajmu własnego mieszkania w wysokości 1.460 zł netto. Łączny dochód wnioskodawczyni wynosi 1.885 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni około 56 m2 w "[...]", przy ul. "[...]" o wartości około 200.000 zł, obciążonego hipotekami na kwotę ponad 3.500.000 zł. Innego majątku nie posiada. Wnioskodawczyni wskazała na następujące miesięczne wydatki: opłaty za wynajmowane mieszkanie około 600 zł (za wodę, eksploatację, fundusz remontowy, prąd), opłaty za mieszkanie, które zamieszkuje około 540 zł (za wodę, eksploatację, fundusz remontowy, prąd), opłaty za telewizję kablową około 65 zł, opłaty za telefon około 45 zł, opłata za ubezpieczenie 45 zł, opłata za związek zawodowy "[...]" około 13 zł, opłata za ubezpieczenie nieruchomości, której jest właścicielem około 150 zł (rocznie), koszty utrzymania związane z wyżywieniem, zakupem środków czystości itp. około 950 zł, podatek od wynajmowania mieszkania 120 zł. Wnioskodawczyni wskazała, że koszty jakie miesięcznie ponosi przekraczają niejednokrotnie jej dochody. Wskazała, że w takich sytuacjach wspierają ją finansowo dziadkowie. Dodała, że opłata sądowa prawie czterokrotnie przewyższa jej przychody i z tych względów nie jest w stanie jej ponieść.
Do wniosku załączono zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia (k. 53), wyciąg z ksiąg wieczystych dotyczący ustanowionych hipotek (k. 54-55).
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym postanowił odmówić przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 dalej cyt. jako p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Okoliczności przedstawione w formularzu PPF, jak również wynikające z przedłożonych przez nią oświadczeń, wyjaśnień i kopii dokumentów pozwalają uznać, że sytuacja skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Wnioskodawczyni w sposób wystarczający uprawdopodobniła, że poniesienie kosztów sądowych w pełnej wysokości w niniejszej sprawie, przekracza jej możliwości finansowe.
Prawo pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni jest w stanie ponieść wydatek na uiszczenie wpisu w kwocie 1000 zł. Posiada ona stale dochody. Natomiast to ona kreuje wydatki. W związku z tym nie można zgodzić się z poglądem, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Minimum socjalne dla gospodarstwa pracowniczego jednoosobowego w 2014 roku wyniosło 1078,12 zł, – podał Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (IPSS). Stąd też Sąd doszedł do przekonania, że w sytuacji skarżącej zasadne jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu powyżej kwoty 1000 zł. W pozostałym zakresie wniosek, z podanych wyżej przyczyn, podlega oddaleniu.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.