Uzasadnienie
Z.C., J.C. i H.C. (dalej skarżący, wnioskodawcy, strony), reprezentowani przez radcę prawnego, we wniesionej skardze na powołaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie decyzji zagraża wyrządzeniem poważnej szkody skarżącym, jak również spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji w znaczny sposób utrudniłoby skarżącym prowadzenie działalności gospodarczej i wiązałoby się ze znacznymi stratami finansowymi, łącznie z koniecznością rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami oraz utrudnieniami, czy nawet zakończeniem działalności handlowej. Zajęcie i wyegzekwowanie przedmiotowych środków pieniężnych od członków zarządu, spowodowałoby bowiem brak środków pieniężnych na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym rozwiązanie dotychczasowych umów, włącznie z karami umownymi. Sytuacja taka może doprowadzić do likwidacji działalności gospodarczej. Tymczasem organ podatkowy podjął już czynności mające na celu wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych Spółki od członków zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę skarżącą, że wykonanie tego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa bowiem na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 13 stycznia 2015r., sygn. akt II OZ 1392/14).
W niniejszej sprawie orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżących jako członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki. Jednym z warunków wydania takiego orzeczenia jest wykazanie przez organ bezskuteczności egzekucji z majątku samej spółki. Natomiast profesjonalny pełnomocnik skarżących nie wyjaśnił o jaką działalność gospodarczą chodzi i którego ze skarżących. Wobec tego wykazywanie zagrożenia likwidacji działalności gospodarczej spółki, za której zaległości podatkowe orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżących, nie może odnieść oczekiwanego skutku, gdyż przesłanki wstrzymaniu wykonania aktu mogą dotyczyć jedynie sytuacji samych członków zarządu spółki. Przy czym autor skargi odniósł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do bliżej niesprecyzowanej działalności gospodarczej nie wyjaśniając, jakie ma ta argumentacja przełożenie do zagrożenia sytuacji każdego ze skarżących.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004r., sygn. akt GZ 120/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Także powyższego w niniejszej sprawie zabrakło, gdyż autor wniosku nie powołał i nie przedstawił dokumentów źródłowych na poparcie twierdzeń, które opisywałyby sytuację finansową oraz majątkową każdego ze skarżących.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.