Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 marca 2018r., sygn. akt I SA/Ol 109/18 w sprawie ze skargi B.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, wymienione w sentencji niniejszego postanowienia.
We wniosku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zwrócił się o wyjaśnienie, czy jest obowiązany stosować wprost wskazaną przez Sąd metodę wyliczenia kosztów egzekucyjnych, czy też opracować własną, uwzględniającą wytyczne zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016r. sygn. akt SK 31/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W treści wyroku z dnia 20 marca 2018r. sygn. akt I SA/Ol 109/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że określona w postępowaniu egzekucyjnym stawka jest wygórowana. Została ona określona bez uwzględnienia wymogów stawianych przez Trybunał Konstytucyjny ww. wyroku o sygn. akt SK 31/14. Powinien być wyznaczony maksymalny pułap tej opłaty. Określenie pułapu tych opłat powinno mieć charakter degresywny.
Natomiast wcześniej w uzasadnieniu wyroku WSA w Olsztynie wskazał sposób wyliczenia tych opłat przytaczając przepis § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2003r. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W związku z wątpliwościami Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a., dokonał wykładni przedstawionej w sentencji niniejszego postanowienia.