Uzasadnienie
Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, dotyczącą podatku od towarów i usług.
Przedmiotem sporu jest prawo Gminy do odliczenia w drodze korekty podatku naliczonego związanego ze zrealizowaną inwestycją budowy sieci wodociągowej, planowaną do przekazania w dzierżawę spółce komunalnej "Zakład Budżetowy Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Gminy" – w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011r. nr 177 poz. 1054 ze zm.) w związku z przepisami dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str.1, ze zm.).
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- 1. Czy w świetle art. 167,168 oraz 182 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE (...) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:
- - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności nie podlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium);
- - sposób wykorzystywania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;
- 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiast wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?
- 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych, jak i nie podlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy w sprawie pojawi się zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie którego będzie istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz będzie mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012r. sygn. akt II FZ 941/12, dostępne w internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy podanego stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości, jakie zostały sformułowane przez NSA w wyżej przywołanym pytaniu prejudycjalnym.
W tych okolicznościach uzasadnione jest zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE. Odpowiedź Trybunału udzielona na pytanie NSA przedstawione w ww. postanowieniu będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem oceny TSUE będą bowiem regulacje, które legły u podstaw zaskarżonej w niniejszej sprawie interpretacji indywidualnej, tj. przepisy ustawy o VAT stanowiące implementację przepisów dyrektywy 2006/112/WE.
Z tych też względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.