Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 marca 2012r., J. W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnim synem (15 lat). Jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 8 ha, domu o powierzchni 110 m2 oraz budynków gospodarczych. Innego majątku nieruchomego nie posiada, nie posiada również majątku ruchomego jak również zasobów pieniężnych. Utrzymuje się z renty z KRUS oraz zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 670 zł. Małżonka skarżącego uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 600 zł miesięcznie. Łączny dochód rodziny wynosi 1270 zł na trzy osoby.
Argumentując wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż uzyskiwane dochody nie zapewniają rodzinie minimum egzystencji. Wyjaśnił, iż jest rencistą z poważnymi schorzeniami kardiologicznymi. Na leki miesięcznie wydaje kwotę 250 zł. Podniósł, iż jest na utrzymaniu żony, ma orzeczony I stopień inwalidztwa i nie jest zdolny do samodzielnej egzystencji.
Mając na uwadze powyższe zważono co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Powołane wyżej przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. W przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą Budżetu Państwa osobom, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Wskazać należy, iż skarżący, w wystarczający sposób uwiarygodnił swoją sytuację materialną, bytową i rodzinną, wykazując, iż jest ona na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Na podstawie złożonych oświadczeń stwierdzić można, iż wnioskodawca oraz jego rodzina utrzymują się z bardzo skromnych środków finansowych, jakimi są dochody z gospodarstwa rolnego oraz z tytułu renty i zasiłku pielęgnacyjnego. Stwierdzić zatem należy, iż uzyskiwany dochód w łącznej wysokości 1270 zł zabezpiecza jedynie elementarne potrzeby życiowe wnioskodawcy i jego rodziny.
Należy również mieć na uwadze, iż na utrzymaniu skarżącego pozostaje małoletni syn. Trudnej sytuacji materialnej nie ułatwia ponadto fakt, iż wnioskodawca ma problemy zdrowotne co łączy się z dodatkowymi kosztami (wydatki na leczenie, lekarstwa). Posiadany przez skarżącego majątek nieruchomy służy natomiast zaspokojeniu potrzeb mieszkalnych i egzystencjalnych (uzyskiwanie dochodu z nieruchomości rolnej). Uznano zatem, że skarżący nie posiada możliwości pokrycia kosztów sądowych (wpisu od skargi w wysokości - 100 zł).
W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji