Uzasadnienie
Spółka A (dalej: "strona", "spółka" lub "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]","[...]" w sprawie zwrotu środków w kwocie 319 010,01 zł wraz z odsetkami, przeznaczonych na projekt nr "[...]" pn. "[...]".
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wystąpienia, w razie wykonania decyzji, negatywnych konsekwencji dla bieżącej działalności spółki, co mogłoby doprowadzić do wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że działalność spółki opiera się na z góry ustalonym i zaplanowanym budżecie, dzięki czemu skarżąca może wywiązywać się z bieżących zobowiązań. Konieczność uiszczenia prawie 400 000 zł spowoduje zachwianie budżetem skarżącej i konieczność rezygnacji z zaplanowanych inwestycji, co może doprowadzić do utraty płynności finansowej, nawet, gdyby powyższa kwota została, w następstwie uznania skargi przez WSA, zwrócona skarżącej. Podkreślono, iż w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że dla zastosowania instytucji wstrzymania wykonania znaczenie ma skala prowadzonej przez spółkę działalności i jej znaczenie dla regionu i społeczności lokalnej.
Skarżąca, jako podmiot zarządzający "[...]", należy do największych przedsiębiorców i pracodawców w regionie, dlatego utrzymanie jej w dobrej kondycji finansowej ma kluczowe znaczenie dla gospodarki regionalnej i krajowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie §3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu w oparciu o art. 61 §3ppsa sąd opiera się na zamkniętym katalogu przesłanek, zawartych w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków
W postanowieniu z dnia 14 lutego 2014 r., II FZ 1594/13 (https://sip.lex.pl) NSA podkreślił, że "ogólnikowe wskazanie, że egzekucja może przyczynić się do wystąpienia dużych strat w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności, a także wstrzymania realizowanych już inwestycji samo przez się nie oznacza wykazania przez podatnika, że okoliczności te, stanowiące, w rozumieniu art. 61 §3 ppsa, podstawę wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania decyzji, rzeczywiście istnieją. Poza tym podatnik nie dołączył do wniosku (do czego był zobowiązany) żadnych dokumentów potwierdzających zaistnienie przewidywanych skutków wykonania zaskarżonej decyzji".
We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca nie wykazała, aby zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania postanowienia. Skarżąca bardzo ogólnie uzasadniła wniosek, wskazując na możliwość utraty płynności finansowej w razie konieczności uiszczenia kwoty około 400 000 zł, co zdaniem skarżącej może doprowadzić ją do utraty płynności finansowej, a co byłoby skutkiem niepożądanym nie tylko dla skarżącej, ale także dla lokalnej i krajowej gospodarki. Podkreślenia wymaga, że skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła złożonego wniosku, chociaż jest wymagane z uwagi na brzmienie art. 61 § 3 ppsa. Zdaniem sądu, skarżąca powinna wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, a ponadto poprzeć je stosownymi dokumentami.
Sąd mógłby wówczas dokonać ich analizy pod kątem stwierdzenia, czy podniesione przez stronę argumenty uzasadniają uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Natomiast samo wskazanie we wniosku ewentualnych negatywnych skutków wykonania decyzji, bez poparcia ich stosownymi dokumentami, nie pozwala na zastosowanie przepisu art.61 §3 ppsa.
Dlatego też sąd uznał, że strona nie wykazała ani tego, że egzekucja kwoty około 400 000 zł spowodowałaby znaczną szkodę w jej majątku, ani tego, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub skutki trudne do odwrócenia.
Z tych względów, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.