Uzasadnienie
D.D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Po wniesieniu skargi złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek strona skarżąca wskazała, że podniesione w skardze zarzuty czynią ją zasadną. Podała, że dom w który mieszka wchodzi w skład masy upadłości i obawia się jego utraty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.).
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie może być przedmiotem wykonania decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej. Przedmiotem rozpoznania w tej sprawie nie jest bowiem decyzja wymiarowa w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, a decyzja w przedmiocie umorzenia zaległości wynikających z tej decyzji. Skarżącej jako dłużniczce przysługuje ochrona prawna określona przepisami postępowania egzekucyjnego. Należy jednak zwrócić uwagę, że jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne, to przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.