Uzasadnienie
I SA/ Ol 120/11
Spółka A. złożyła skargę na dokonaną przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A (zwaną dalej w skrócie ARR) negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu "Dywersyfikacja działalności firmy w zakresie zaopatrzenia w środki pomocnicze, środki higieny osobistej oraz sprzęt ortopedyczny poprzez uruchomienie kolejnego punktu handlu detalicznego i sklepu internetowego".- ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007- 2013 w ramach konkursu 1.1.9. Inne inwestycje w przedsiębiorstwa.
Wskazując na "decyzję" z dnia "[...]" L Dz. "[...]" o nieuwzględnieniu protestu skarżących w sprawie zmiany oceny projektu objętego wnioskiem na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej i przekazanie wniosku do dalszej oceny merytorycznej punktowej a następnie oceny strategicznej skarżąca wniosła o:
- 1. uchylenie zaskarżonej "decyzji" w całości jako naruszającej prawo materialne,
- 2. przekazanie sprawy do ponownej obiektywnej i sprawiedliwej oceny merytorycznej i strategicznej,
- 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.. Do skargi dołączono szereg załączników, w tym:
wniosek o dofinansowanie wraz z wymienionymi w nim załącznikami; poświadczone przez stronę skarżącą za zgodność z oryginałami kopie pism wymienianych między Spółką a Instytucją Pośredniczącą na etapie oceny formalnej i etapie oceny merytorycznej.;
kopie: informacji ARR z dnia 15.12.2010r o negatywnej ocenie projektu, protestu strony z dnia 4.01.2011r. oraz informacji ARR. z dnia "[...]" o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Ponadto dołączono dowód uiszczenia opłaty sądowej.
Z przedłożonych dokumentów wynika, że wniosek został złożony w dniu 29.04.2010r. Na etapie oceny formalnej, z uwagi na pewne wadliwości i braki wniosek został ponownie wygenerowany i złożony z załącznikami w dniu 9.07.2010r. W trakcie oceny merytorycznej strona była również wezwana do wyjaśnienia i poprawienia danych zawartych w załączniku do wniosku – Biznes planie oraz dostarczenia jeszcze innych dokumentów.
Pismem z dnia "[...]" ARR poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu.
Stwierdzono błędy w zakresie merytorycznego kryterium zerojedynkowego jakim jest "Właściwie przygotowana analiza finansowa projektu". Wskazano, że: dane z bilansu za rok 2008 nie są zgodne z dokumentami finansowymi wnioskodawcy";
prognoza lat 2010-2015 została zmieniona w stosunku do prognozy przedstawionej w biznesplanie z dnia 9 lipca 2010r. Wnioskodawca nie był wezwany do zmiany w tym punkcie.
wydatki na zakupy samochodów: bus i pick-up nie są uzasadnione, gdyż te pojazdy ze względów technicznych nie będą się nadawać do zamierzonych przewozów osób oraz środków pielęgnacyjnych i rehabilitacyjnych.
Projekt nie spełnia też kryterium spójności informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku.
Z uwagi na błędnie sporządzoną analizę finansową występuje niespójność informacji między dokumentami finansowymi wnioskodawcy oraz między biznesplanem zaakceptowanym, jako poprawny formalnie, z dnia 9.07.2010r. a złożonym w odpowiedzi na uzupełnienia merytoryczne z dnia 12.10. 2010r.
Od tego rozstrzygnięcia wnioskodawca złożył w dniu 4 stycznia 2011r. protest. Zarzucił, iż przy ocenie danych zawartych we wniosku i w biznesplanie nie przestrzegano wytycznych dotyczących badania wniosku na etapie oceny merytorycznej zawartych w załączniku nr.7.2 do regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów. Opisał i wyjaśnił zakwestionowane elementy w kontekście właściwego- jego zdaniem- stosowania wytycznych regulaminu.
Pismem z dnia "[...]" ARR poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu.
W uzasadnieniu podała, że argumenty zawarte w proteście zostały częściowo uwzględnione. Powodem niedopuszczenia wniosku do dalszej oceny merytorycznej – punktowej było niespełnienie kryterium spójności między informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach. Agencja podtrzymała stanowisko, że wnioskodawca dokonał nieuprawnionych zmian w biznesplanie złożonym dnia 12.10.2010r. w części F w kolumnie dot. 2009r., powodujących także zmiany prognozy danych na lata 2010-2015. Wobec tego wniosek należało odrzucić.
Na rozprawie w dniu 23 marca 2011r. strona skarżąca była reprezentowana przez P.B.– wspólnika Spółki A. Pełnomocnik ARR wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność. Wskazał, że informacja o negatywnym rozpatrzeniu wniosku z dnia "[...]" oraz informacja z dnia "[...]" o negatywnym rozpoznaniu protestu nie zostały przedstawione Sądowi w oryginale. Jednocześnie oświadczył, że załączone do skargi kopie tych pism odpowiadają w swej treści oryginałom. Przedstawiciel strony skarżącej wniósł o nieuwzględnienie tego wniosku. Wyraził pogląd, że jeżeli nie ma zastrzeżeń co do zgodności z oryginałami wymienionych dokumentów to nie powinno być przeszkód do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm.) zwana dalej "ustawą" przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wprawdzie przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 mają, zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą lecz wyłączono wprost zastosowanie art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zakres tych wyłączeń nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e ustawy przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie. Istotne jest bowiem ustalenie zakresu, w jakim ustawodawca wprowadził szczególne regulacje, wyłączające stosowanie przepisów p.p.s.a. niewymienionych w art. 30e ustawy.
Takim szczególnym uregulowaniem są niewątpliwie unormowania w art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy. Określają one zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi na negatywna ocenę wniosku o dofinansowanie projektu oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. Z uwagi na odmienność regulacji i przyjęte w ustawie rozwiązania zapewniające przyśpieszenie postępowania, na instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, nałożono obowiązek pouczenia o możliwości i zasadach wnoszenia skargi do sądu i to bez względu na to czy wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 30c ust. 4 ustawy).
W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi, związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga powinna być wniesiona "wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4" (tj. o wyniku procedury odwoławczej). Skarga powinna być wniesiona w terminie 14 dni od otrzymania informacji o wyniku procedury odwoławczej i podlega opłacie.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja o wyniku procedury odwoławczej (niezasadności protestu) doręczona bowiem została w dniu 7 lutego2011r., a skarga złożona w dniu 17 lutego 2011r..W tym samym dniu uiszczona została należna opłata sądowa (k.37 akt sąd.).
W informacji o wyniku procedury odwoławczej zawarte zostało pouczenie o terminie i trybie wniesienia oraz o wymogach formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności.
Odnosząc się do argumentacji stron odnośnie zagadnienia "kompletności" skargi, o której mowa w art. 30c ust 2 zdanie pierwsze ustawy o zasadach polityki rozwoju należy stwierdzić, że w orzecznictwie sądowo administracyjnym zauważalna jest ewolucja stanowiska: od rygorystycznego, że dokumenty, złożone do konkursu przez stronę i informacje otrzymane od instytucji rozpoznających wnioski powinny być przedstawione sądowi wyłącznie w oryginale do bardziej liberalnego, iż dopuszczalne jest przedstawienie potwierdzonych za zgodność z oryginałami kopii dokumentów. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 11.01.2011r. sygn.akt. II GSK 1542/10 " brak jest podstaw do przyjęcia, że z art. 30c ust 2 u.z.p.p.r. wynika obowiązek złożenia informacji w przedmiocie oceny wniosku w oryginale". Analizując treść wymienionego przepisu, NSA wywiódł, że " celem regulacji jest zapewnienie sądowi możliwości zapoznania się z kompletną dokumentacją.
Wspomniany cel zostanie osiągnięty wówczas, gdy sąd będzie dysponował kompletną dokumentacją niezależnie od tego, czy zostanie ona złożona w oryginale czy uwierzytelnionych kopiach". Podzielając to stanowisko, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stwierdza, że brak było podstaw do pozostawienia skargi bez rozpoznania z uwagi na przedstawienie przez stronę skarżącą poświadczonej za zgodność kopii informacji ARR z dnia "[...]" o negatywnej merytorycznej ocenie projektu złożonego przez skarżącą Spółkę jawną w ramach konkursu 1.1.9. Pełnomocnik Instytucji Pośredniczącej przyznał, że treść kopii odpowiada oryginałowi.
Sąd, badając z urzędu, czy spełniona została przesłanka "kompletności" skargi dostrzegł inne braki w tym zakresie niż podniesione przez pełnomocnika ARR. Zauważyć należy, że o ile można treść art. 30c ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju interpretować literalnie -w kwestii rozumienia kompletności – jako przedłożenie sądowi oryginałów dokumentów wymienionych w tym przepisie, lub celowościowo – jako możliwość przedłożenia ich poświadczonych kopii to nie budzi wątpliwości, że chodzi o przedstawienie sądowi wniosku wraz z załącznikami w kształcie, który podlegał ocenie przez odpowiednią instytucję na poszczególnych etapach. W postanowieniu z dnia 21.04.2010r. sygn. akt II GSK 345/10 (CBOiS) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając kwestię kompletności dokumentacji stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej...
Wojewódzki sąd administracyjny, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu".
Z akt sprawy wynika, że wniosek złożony pierwotnie był zmieniany na etapie oceny formalnej. Na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej zaistniała potrzeba uzupełnienia i zmiany załączników do wniosku, m.in. biznesplanu. Skarga dotyczy błędnej, zdaniem strony skarżącej, oceny i zakwestionowania dokonanych zmian w biznesplanie. Tymczasem jako załączniki do skargi przedstawiono wniosek i biznesplan w wersji złożonej w dniu 12.10.2010r. Brak poprzedniej wersji biznesplanu powoduje, że Sąd nie może merytorycznie odnieść się do zarzutów podniesionych w skardze, w szczególności do argumentacji, że zakres zmian nie miał wpływu na wiarygodność finansową wnioskodawcy. Wobec nie przedstawienia pełnej dokumentacji, która była przedmiotem zaskarżonej oceny, należało uznać ją za niekompletną. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27.07.2010r. sygn. akt II GSK 785/ 10 (CBOiS).
Na tle zbliżonego stanu faktycznego Sąd stwierdził, iż "dokonanie oceny legalności takiego stanowiska (I Z) nie jest możliwe, jeżeli dokumentacja sprawy nie zawiera pierwotnie złożonego wniosku o dofinansowanie, skoro powodem określonej oceny było właśnie niepoprawienie błędu, który we wspomnianym wniosku miał wystąpić, a który to błąd miał być wskazany w piśmie organu o korektę"..
Stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów o których mowa w art. 30 c ust. 2 ustawy.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.