Uzasadnienie
K. C. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 r.
W piśmie z dnia 17 marca 2016 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę oraz wniosła o zwrot całego uiszczonego wpisu. Wskazała, że w podobnej sprawie o sygn. akt I SA/Ol 42/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił jej skargę a uiszczony wpis w wysokości 200 zł nie został jej zwrócony. Skarżąca obawia się, że Sąd oddali drugą skargę oraz że utraci kolejne 200 zł. Wniesione opłaty bardzo uszczupliły budżet skarżącej. Strona nie może narazić siebie oraz swojej córki na utratę kolejnych 200 zł. W związku z powyższym, skarżąca podjęła decyzję o rezygnacji z kontynuowania sporu z organami podatkowymi przed Sądem. Zdaniem skarżącej, cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa, choć jej zdaniem, zaskarżony akt obarczony jest wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast art. 60 p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże sąd. Cofnięcie skargi jest jednak niedopuszczalne jeżeli Sąd uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ze względu na to, że zdaniem Sądu powyższe okoliczności w niniejszej sprawie nie występują, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne. Mając na uwadze powyższe, orzeczono więc jak w punkcie 1. postanowienia.
W świetle art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.