Uzasadnienie
W skardze z dnia 20 stycznia 2011 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, nie podając żadnego uzasadnienia w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek.
Jak już wyżej stwierdzono, zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie decyzji nie został uzasadniony. Brak argumentacji skarżącego w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zauważyć przy tym należy, że wysokość zobowiązania ustalonego decyzją -466 zł. nie jest znaczna.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.