Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. Z. powołując się na art.52 §3 w związku z art.3 §2 pkt.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniósł o stwierdzenie, że akty administracyjne w postaci tytułów wykonawczych, wydane przez Burmistrza Miasta, naruszające jego interes prawny, zostały wydane z naruszeniem prawa.
Uzasadniając żądanie skarżący podał, że w dniu 13.12.2010r wezwał Burmistrza Miasta do usunięcia naruszenia prawa w postaci wydania tytułów wykonawczych nr. "[...]", "[...]", "[...]" z dnia 29.11.2010r. Powyższe tytuły zostały wydane bez wskazania podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej. Organ uznał, iż wierzytelność wynika wprost z przepisu prawa, co w ocenie skarżącego jest oczywiście błędne. Niedopuszczalne jest bowiem wskazanie w tytule wykonawczym, jako rodzaju należności – udzielenie informacji publicznej.
Po przytoczeniu treści art.3 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazuje, że nie została wydana żadna decyzja lub postanowienie określające obowiązek. Natomiast z powołanego przez organ art.15 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika jedynie możliwość wyznaczenia opłaty a nie obowiązek jej pobierania z mocy prawa poprzez wystawienie tytułu wykonawczego. Następnie skarżący, przytaczając poglądy doktryny oraz orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii trybu określania kosztów udzielania informacji publicznej wywodzi, że na organie ciążył obowiązek wydania jakiegokolwiek aktu administracyjnego i wykazania, iż żądana opłata odpowiada faktycznie poniesionym kosztom. Ponieważ takiego aktu nie wydano, to brak było podstaw do wystawienia tytułu wykonawczego.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje:
Kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem dokonywana jest przez sądy administracyjne w trybie i na zasadach określonych w powołanej już wyżej ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Art. 3 § 2 ustawy określa zakres orzekania, wskazując w punktach od 1 do 8 na poszczególne rodzaje aktów stosowania prawa, które mogą być poddane ocenie na skutek skargi.
Użyty w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zwrot " inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności" oznacza, że chodzi o inne akty niż decyzje i postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym czy w postępowaniu egzekucyjnym oraz inne czynności a więc dokonywane poza postępowaniami, o których mowa w pkt. 1-3.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t.Dz. U z 2005r. nr.229 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u.o.p.e.a tytuły wykonawcze mają walor dokumentu urzędowego, wystawianego obowiązkowo przez wierzycieli publicznych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Nie stanowią natomiast żadnego aktu czy czynności orzekającej o prawach bądź obowiązkach zobowiązanego. Należy zauważyć, że argumentacja skargi również wskazuje na takie właśnie rozumienie charakteru prawnego tytułu wykonawczego. Zarzuca bowiem brak określenia, stosownym aktem, obowiązków wymienionych w kwestionowanych tytułach wykonawczych. Z przepisów u.o.p.e.a wynika, że dane zawarte w doręczonym przy wszczęciu egzekucji tytule wykonawczym, zobowiązany może kwestionować za pomocą zarzutów, których podstawy określa art. 33 u.o.p.e.a. Z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący takie zarzuty zgłosił i są one przedmiotem rozpoznania we właściwym trybie. Wydane w postępowaniu egzekucyjnym ostateczne postanowienie odnośnie zasadności zarzutów będzie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę na wskazane w niej tytuły wykonawcze za niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 3 w związku z art.58 § 1 pkt.6 p.p.s.a.